ORLEN Encyklopedia

CPN

Fot. PKN ORLEN

W lipcu 1944 roku powołano do życia instytucję, która miała za zadanie zabezpieczenie istniejącej po działaniach wojennych i okupacji infrastruktury naftowej oraz rozpoczęcie działalności dystrybucyjnej. 14 sierpnia 1944 roku ukazał się pierwszy akt urzędowy, określający nazwę organizacji mianem Polski Monopol Naftowy. Jednak już w październiku tego samego roku nazwa została zmieniona na Państwowe Biuro Sprzedaży Produktów Naftowych.
Nazwę „CPN” zawdzięczamy Ministrowi Przemysłu, który 3 grudnia 1945 roku specjalnym zarządzeniem utworzył państwowe przedsiębiorstwo Centrala Produktów Naftowych. 10 lat później ponownie przekształcono organizację i nadano jej nazwę Centralny Zarząd Obrotu Produktami Naftowymi „CPN”.
Po kolejnych 3 latach firma powróciła do wcześniejszej nazwy, którą połączono ze skrótem „CPN” – Centrala Produktów Naftowych „CPN”, a w grudniu 1995 roku została przekształcona w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie poprzez dodanie do niej skrótu S.A. Autorem opracowanego w latach 60. XX w. logo CPN jest Ryszard Bojar, który wraz ze Stefanem Solikiem i Jerzym Słowikowskim opracował także cały system identyfikacji wizualnej CPN. To dzięki nim, przez lata na stacjach paliw firmy królowało biało-pomarańczowe logo wywodzące się ze skrótu nazwy CPN. W czasach swojej świetności spółka posiadała liczącą ponad 1400 obiektów sieć stacji paliw oraz prawie 600 autocystern do transportu paliw.

PETROCHEMIA PŁOCK

Fot. materiały prasowe

W latach 40. XX wieku funkcjonowało w Polsce pięć rafinerii: w Niegłowicach k/Jasła, w Jedliczach k/Krosna, w Gliniku Mariampolskim k/Gorlic, w Trzebini i Czechowicach – Dziedzicach. Jednak stale wzrastające zapotrzebowanie na paliwa oraz surowce do produkcji, wynikające z gwałtownego rozwoju przemysłu i motoryzacji w latach 50. XX w., a także niewystarczające zdolności przerobowe istniejących rafinerii spowodowały potrzebę budowy kolejnej rafinerii. W 1958 roku zapadła decyzja o lokalizacji zakładu w Płocku, a 5 stycznia 1959 roku zapadła decyzja o budowie Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych.
Znakiem firmowym zakładu była stylizowana retorta, naczynie chemiczne z wpisaną w nie literą „P”, wywodząca się od słowa petrochemia lub jak uważają inni, od nazwy miasta Płock. Potocznie logo nazywane było „Petką”. Od początku swojego istnienia występowało najczęściej w biało-niebieskiej kolorystyce.
Przemiany polityczne w Polsce, rozpoczęte w latach 80. XX wieku, zapoczątkowały procesy rynkowe w gospodarce. W ramach tych przeobrażeń, 1 lipca 1993 roku przedsiębiorstwo MZRiP przekształcono w spółkę akcyjną Petrochemia Płock S.A. Aby zasygnalizować zaistniałą zmianę w znaku firmowym, dotychczasową „Petkę” uzupełniono o zapis nazwy i spięto linią podkreślającą tekst. Od tego okresu, w zależności od form prezentacji, używano zarówno nowej wersji logo, jak i samej stylizowanej retorty.
Logo w takim układzie w 1993 roku znalazło się na pierwszych białych stacjach paliw oraz na autocysternach. W późniejszych latach zmieniono kolorystykę stacji paliw na niebiesko-białą.

ORLEN Aktualności

  • Przejdź do REKLAMA W PŁOCKU