Młoda lamparcica ma już imię. Pojawili się też nowi mieszkańcy płockiego zoo

Mała lamparciczka Nahla i młodociany ojciec chrzestny Borys

Przed paroma dniami przy wybiegu lampartów perskich w płockim zoo odbyła się uroczystość, podczas której samiczka lamparta perskiego, urodzona 23 sierpnia 2020 r. oficjalnie otrzymała imię Nahla. Takie imię zaproponował 11-letni Borys, który został dumnym ojcem chrzestnym lamparta.

Reklama

– Opiekunowie naszych „persiaków” mieli bardzo trudny wybór, ponieważ otrzymaliśmy 1850 wspaniałych propozycji. Ostatecznie wybrano imię perskiego pochodzenia, które oznacza „Łyk wody” – wyjaśnia Magdalena Kowalkowska z Ogrodu Zoologicznego w Płocku.

W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele zoo, na czele z dyrektorem Krzysztofem Kelmanem, oraz Grupa Budmat Auto – wieloletni opiekun lampartów.

Nahla już coraz śmielej naśladuje swoją matkę Sulakhat, wspinając się na najwyższe konary na wybiegu.

Rogaty wąż i egzotyczne gołębie

Również w ostatnich dniach z holenderskich ogrodów zoologicznych przyjechały do Płocka nowe, egzotyczne zwierzęta. Dwa dorosłe samce rogowęża boulengera przekazał ogród zoologiczny z Rotterdamu.

– Nazwa węża związana jest z budową pyska z widocznym, prawie centymetrowym elastycznym wyrostkiem, przypominającym róg. Gatunek ten występuje w wilgotnych lasach górskich w klimacie subtropikalnym w Azji Południowo-Wschodniej. Poluje głównie w nocy na żaby, jaszczurki, ptaki i gryzonie. Żyje ok. 15 lat – wyjaśnia zoo w Płocku.

Do Płocka przybyła również para gołębi nikobarskich. Ptaki pochodzą z Burgers’ Zoo w Arnhem.

– Ciekawostką jest, iż spośród innych gołębi, nikobarczyki wyróżnia bliskie pokrewieństwo z wymarłymi drontami dodo i samotny – zaznaczają w płockim zoo.

Gołębie nikobarskie występują w lasach tropikalnych na małych wyspach oraz w strefach przybrzeżnych większych lądów Azji południowo-wschodniej. Ich pokarm stanowią owoce i nasiona, liście i młode pędy, a także drobne bezkręgowce.

Samica składa tylko raz w roku 1 wydłużone jajo, które jest wysiadywane przez 16-18 dni. Masa ciała samca wynosi 460–525 g, natomiast samicy 490–600 g. Ich upierzenie charakteryzuje się metalicznym połyskiem i w większości jest barwy zielonej, miedzianej i złotej.

Obydwa gatunki są zagrożone wyginięciem i znajdują się na Czerwonej Liście IUCN.