Tropy renifera w Płocku

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Jak co roku, znaleźliśmy się właśnie w środku „Festiwalu Zorzy Polarnej”. Jest to już III edycja tej inicjatywy, promującej tematykę skandynawską. Płock jest jedynym miastem w Polsce uczestniczącym w Festiwalu, poza naszymi granicami organizowany jest również w Tromso (Norwegia) i Rovaniemi (Finlandia).

Niewątpliwie ten projekt edukacyjno-artystyczny jest doskonałą okazją do rozszerzenia wiedzy i pogłębienia zainteresowań na temat sąsiadów i warunków geograficznych czy przyrodniczych północnej strony Bałtyku, a także do kształtowania własnych pasji.

Ostatnimi laty festiwal przebiegał pod hasłami: „Niebo w Kolorze – Spotkanie z Zorzą Polarną” (2010), „Saamowie – rdzenni mieszkańcy Północnej Europy” (2011/12) oraz „Festiwal Zorzy Polarnej w Płocku. Potęga Wyobraźni” (2012/13). Tegoroczna edycja organizowana jest pod hasłem „Tropem Renifera”. Myślą przewodnią autorów „Zorzy” było zwrócenie uwagi na znaczenie tych zwierząt w ekosystemie, jak i dziedzictwie kulturowym oraz życiu codziennym rdzennych mieszkańców dalekiej Północy.

W organizację projektu włączyły się Polska Fundacja Sportu i Kultury, Płocki Ośrodek Kultury i Sztuki, Prezydent Miasta Płocka oraz ambasady nordyckie: Norwegii, Szwecji i Finlandii. Patronat naukowy objął Wydział Geografii Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego.

Organizatorzy festiwalu, jak co roku, przez ponad trzy miesiące zapraszają na szereg imprez i zdarzeń kulturalnych oraz edukacyjnych, kierowanych do odbiorców w różnych grupach wiekowych. Jednym z nadrzędnych celów tej inicjatywy jest stworzenie społecznej sieci osób i instytucji zainteresowanych problematyką skandynawską. I tak w styczniu w Toruniu w Galerii i Ośrodku Twórczości Plastycznej Dziecka odbyła się w ramach tego cyklu wystawa prac plastycznych najmłodszych torunian, tymczasem w Płocku w Galerii Sztuki Dzieci i Młodzieży otwarto pokonkursową ogólnopolską wystawę fotograficzną. Projektowi towarzyszą także liczne wykłady i prelekcje, skierowane do uczniów płockich szkół.

W poniedziałkowy wieczór odbyła się w płockim „Przedwiośniu” projekcja filmu dokumentalnego „Gugara” w reżyserii Jacka Nagłowskiego i Andrzeja Dybczaka. Film jest laureatem szeregu prestiżowych nagród, chociażby krakowskiego „Złotego Lajkonika” i jako jedyny polski obraz dokumentalny był prezentowany w zeszłym roku na Festiwalu w Cannes.

Gugara to dźwięk dzwonka przypinanego reniferowi do szyi. Dokument dotyczy tym razem nie samej Skandynawii, a dalekiego wschodu Rosji, gdzie żyje plemię Ewenków, od wieków trudniące się hodowlą reniferów. Obraz jest przejmujący, bowiem można powiedzieć, że plemię jeszcze żyje, w zasadzie egzystuje i w zastraszającym tempie wymiera. Przemiany społeczno-polityczne w Rosji doprowadziły do stłumienia w plemieniu tradycyjnego sposobu życia. Nie ma też reniferów, one również padły ofiarą rabunkowej gospodarki. Ewenkowie oglądają je na ekranie telewizora i rzewnie wspominają stare, dobre czasy. Ich kulturowe bogactwo odchodzi w niepamięć. Stare pokolenie nie widzi dla siebie żadnych perspektyw, pogrąża się w bezczynności i wszechobecnym alkoholizmie, który już dosięgnął ogromnej części populacji. Tylko nieliczni młodzi rozumieją problem, przyjmują obce cywilizacyjnie warunki, dostosowane do rosyjskich zasad, ponieważ jest to jedyna szansa na godne życie.

Obraz, jak Państwo widzicie, nie nastraja optymistycznie, jednakże jest świetnym materiałem poznawczym, ukazującym problemy egzystencjalne ludzi spod koła podbiegunowego.

W ramach „Festiwalu Zorzy Polarnej” każdy z nas znajdzie coś dla siebie – od podróżniczych wspomnień po prace naukowe, od zajęć edukacyjnych – po rozwijanie własnych pasji, od zwykłej dyskusji – po międzynarodowe kontakty, warto zatem w moim przekonaniu skorzystać z bogactwa tego projektu.

Podziel się:

Zostaw Komentarz

Ostatnie Informacje

Więcej Nowych Informacji