Przytulisko w Koszelewie: alarmujące relacje wolontariuszy i interwencje poselskie

„Smród, brud i brak opieki” – relacje wolontariuszy

O interwencję w tej sprawie poprosiła nas Pani Kasia, która była związana jakiś czas z fundacją, zarządzającą przytuliskiem w Koszelewie. Przekazała nam informacje, oświadczenia i zdjęcia od wielu osób, mających wiedzę w tej sprawie. Byłe wolontariuszki fundacji opisują sytuację w Koszelewie, jako skrajnie trudną. W ich relacjach powtarzają się zarzuty, dotyczące warunków bytowych zwierząt, opieki weterynaryjnej oraz organizacji pracy.

Reklama

– Zbyt mała ilość kuwet, ich brak opróżniania, brak wody dla kotów, ogromny smród i brak wentylacji – wylicza pani Anna, która działała w fundacji od stycznia do czerwca 2024 roku.

Wskazuje również na poważniejsze problemy: brak leczenia, zamykanie chorych zwierząt w klatkach bez opieki czy wydawanie do adopcji kotów w złym stanie zdrowia.

Jeszcze ostrzej sytuację opisuje Monika, była wolontariuszka i kierowca fundacji:

– Przede wszystkim, prezes fundacji pani Jolanta Blejzon zajmuje się ok. 70 zwierzętami, sama, co fizycznie nie pozwala na zajęcie się nimi w odpowiedni sposób. W budynku fundacji panuje straszny bałagan, brud i smród. Kuwety nie są sprzątane przez kilka dni. Robią to najczęściej wolontariusze. Za mała ilość kuwet w stosunku do zwierząt powoduje, że załatwiają się na podłogę. Nieraz sprzątałyśmy z podłogi wymiociny, wysmarowaną flegmę, a nawet tasiemca. Chore zwierzęta mieszkają ze zdrowymi – wymienia w swoim oświadczeniu.

Jak podkreśla, sprzątanie fundacji polegało też na myciu misek, które były zatęchłe od starego i śmierdzącego mięsa, ale też obeschłe od wody. Dodaje, że część zwierząt była leczona metodami niemającymi potwierdzenia medycznego.

– Do picia podawane są dziwne substancje zwane Gans. To jakieś chemikalia dziwnego pochodzenia. Ale cóż, tam zwierzęta leczy się magicznym kółkiem i młodym jęczmieniem. Zwierzęta do adopcji są wydawane chore i zapchlone – zaznacza.

Podobne relacje przedstawia pani Joanna:

– Koty chore i zdrowe były razem, kuwety przepełnione, podłogi brudne. Były sytuacje, że znajdowałyśmy martwe zwierzęta – opisuje.

Adopcja i ukryte choroby

Niepokojące sygnały płyną również od osób, które adoptowały zwierzęta.

– Dopiero przy odbiorze kota dowiedziałam się, że jest chory. Leczyłam go dwa miesiące. Był wychudzony i przestraszony – relacjonuje jedna z adoptujących.

Kobieta wskazuje także na brak pełnej informacji o stanie zdrowia zwierzęcia oraz – jak twierdzi – możliwe nieprawidłowości w dokumentacji szczepień. Podkreśla też ogromny bałagan, wręcz „syf”, panujący w pomieszczeniach.

– W fundacji smród za każdym razem obrzydliwy. Sama chyba wytrzymałam dlatego, że nie był mi obcy smród w chlewni czy oborze. Podłogi wiecznie brudne, kuwety wiecznie zasrane, zresztą podłogi też, a do jedzenia mieszała surowe mięso z puszkami i suchą karmą. Ach, no i co do tej Żywej Wody – bo to przykuło moją uwagę. Pani Jola jest zafascynowana czarami, wróżbami i medycyną alternatywną, dosłownie najniższych lotów. (…) Opowiadała mi, że dodaje GANSY (fiolka na 5-litrowy baniak wody) i koty nie chorują i nie mają żadnych problemów. Gdyby przegrzebać jej profil na te dwa lata wstecz, to można by się dokopać do postów na ten temat, które udostępniała. Nigdy w to nie uwierzyłam, szczególnie że chwilę po tej pseudoreklamie pokazywała mi młodziutką kotkę z niewydolnością nerek. To chyba mówi samo za siebie – zaznacza.

„To jest dramat” – relacja z interwencji

Jeszcze bardziej dosadny obraz wyłania się z rozmowy z panią Kasią, która brała udział w interwencji Laluny w przytulisku w lutym br.

– Smród jest nie do opisania, to zapach amoniaku. Gryzie w oczy. Weterynarz mówił, że to niszczy zwierzętom płuca. Stan kotów jest makabryczny – słyszymy w relacji. – Koty umierają w męczarniach, a leczenie jest zaniedbywane – dodaje nasza rozmówczyni.

Z jej relacji wynika, że część zwierząt została w ostatnim czasie odebrana przez inne organizacje, w ciężkim stanie zdrowia.

– Rozmawiałam z sąsiadem fundacji, który mówi, że smród to jest taki, że po prostu przez płot czuć. Tam jest, nie wiem, pięćdziesiąt metrów do domu. U nich w domu czuć smród kociego moczu, chodzą szczury – opisuje pani Kasia.

Jak podkreśla, w trakcie lutowej interwencji, lekarz weterynarii stwierdził, że „to jest bagno w pyskach, w uszach chlupie”.

– Jest kot z bolącym brzuchem, który przy dotknięciu po prostu jęczał, ale nie zgodziła się go oddać…

Opisuje również akcje zakładania zbiórek na koty przez właścicielkę fundacji.

– Tam są zbiórki, i jest też zbiórka na takiego kota, bardzo charakterystycznego, biało-czarnego z czarnym nosem. A ten kot nie żyje. Ona go oddała dobrowolnie, kot został poddany eutanazji, a na niego jest założona zbiórka – zaznacza.

Interwencje poselskie i wnioski o kontrolę

Sprawą zajęła się poseł na Sejm RP Wioletta Kulpa, która skierowała wnioski o kontrole do odpowiednich instytucji.

W piśmie z sierpnia 2025 roku wskazywała m.in. na:

• brak leczenia zwierząt,
• brak dokumentacji weterynaryjnej i adopcyjnej,
• nieprawidłowości w utylizacji padłych zwierząt,
• możliwe zagrożenie sanitarne.

Podobne wątpliwości poseł zgłosiła także do sanepidu, wskazując na potencjalne naruszenia zasad higieny i bezpieczeństwa.

Kontrole: uchybienia są, ale bez „rażących zaniedbań”

Kontrole przeprowadzone przez instytucje publiczne przyniosły jednak inne wnioski.

Z dokumentu Powiatowego Lekarza Weterynarii wynika, że „nie stwierdzono rażących zaniedbań w opiece nad zwierzętami”, a zwierzęta miały zapewnione podstawowe potrzeby bytowe.

Jednocześnie wskazano na nieprawidłowości:

• brud i nieporządek w pomieszczeniach,
• nieprzyjemny zapach i słabą wentylację,
• odchody poza kuwetami,
• ogólny nieład wymagający uporządkowania.

Sanepid również nie stwierdził naruszeń w swoim zakresie kompetencji, m.in. w gospodarce odpadami czy dostępie do wody.

Kolejna interwencja

W marcu 2026 roku poseł Wioletta Kulpa ponownie zwróciła się o szczegółowe wyjaśnienia, wskazując na rozbieżności między wcześniejszymi wynikami kontroli a aktualną sytuacją.

– Sytuacja budzi poważne wątpliwości co do skuteczności nadzoru – podkreślono w piśmie.

W odpowiedzi z dnia 5 marca 2026 roku Powiatowy Lekarz Weterynarii w Płocku wyjaśnia, że od momentu interwencji poselskiej z września 2025 roku, nie przeprowadzono kontroli w miejscu przebywania zwierząt w Koszelewie. O interwencji w tym miejscu (przeprowadzonej m.in. przez Lalunę 26 lutego br.) Powiatowy Lekarz Weterynarii w Płocku dowiedział się z rozmowy telefonicznej z właścicielką fundacji.

Wówczas to policjanci z Komisariatu Policji w Gąbinie skierowali prośbę o wysłanie na miejsce lekarza weterynarii, który oceni stan zdrowia zwierząt, w tym dokona oceny czy istnieją przesłanki do interwencyjnego odbioru zwierząt.

– W omawianym przypadku, zarówno przedstawiciele policji, jak również lekarz weterynarii ocenili, że nie ma podstaw do interwencyjnego odbioru zwierząt – czytamy w piśmie.

Z odpowiedzi tej wynika także, iż właścicielka fundacji dobrowolnie oddała dziewięć kotów organizacji prozwierzęcej.

Kontrole prowadzone w latach ubiegłych wskazywały, że miejsce, w którym przebywają zwierzęta (a co najważniejsze, w którym żyje również właścicielka fundacji), wymaga poprawy w zakresie warunków sanitarnych, jak również uporządkowania.

Powiatowy Lekarz Weterynarii zaznacza także, iż nie można mówić o znęcaniu się nad zwierzętami, o ile „zapewnione są ich podstawowe potrzeby biologiczne i nie cierpią one z powodu głodu czy braku ruchu”. Informuje też, że po wydarzeniach w lutym br. właścicielka fundacji przekazała, iż zgłosiły się do niej osoby, chcące wesprzeć fundację w opiece nad zwierzętami.

Stanowisko fundacji

Redakcja PetroNews skontaktowała się z prezes fundacji. Początkowo zgodziła się na rozmowę telefoniczną, jednak ostatecznie ograniczyła się do krótkiego komentarza.

Przyznała, że w fundacji panuje bałagan, jednak – jak podkreśliła – pozostałe zarzuty są nieprawdziwe. Dodała również, że nie zamierza szerzej komentować sprawy.

Sprawa w toku

Na dziś sytuacja pozostaje nierozstrzygnięta. Z jednej strony są liczne – podkreślmy – spójne relacje byłych wolontariuszy i osób adoptujących zwierzęta. Z drugiej, wyniki kontroli, które nie potwierdziły najpoważniejszych zarzutów. Choć nasza rozmówczyni podkreśla, że kontrole były zapowiedziane, dzięki czemu fundacja mogła odpowiednio się przygotować. Wnioski z tej sprawy pozostawiamy do wyciągnięcia naszym czytelnikom.