SLD przeciwny, ale uchwałę już podjęto. Zobaczcie, jak nazywają się teraz wasze ulice

Pomysł zmiany nazw ulic nie wszystkim przypadł do gustu. Otrzymaliśmy stanowisko w sprawie dekomunizacji ulic z płockiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Co zawarli w liście otwartym?

Stanowisko płockiego SLD  w sprawie dekomunizacji nazw ulic

Konsekwencje ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej z 1 kwietnia 2016 roku dotarły do Płocka. Dokument, który pod górnolotną nazwą kryje kolejny przejaw prymitywnej rządowej propagandy, zwanej „polityką historyczną”, mający na celu wyrugowaniu z przestrzeni publicznej i świadomości obywateli ostatnich przejawów lewicowej historii Polski.

Reklama

Przejawów takiego stanu rzeczy nie trzeba daleko szukać: przez ostatnie miesiące na celowniku pisowskich i IPNowskich cenzorów znaleźli się już Dąbrowszczacy (pierwsi polscy obywatele, którzy z bronią w ręku wystąpili przeciw faszyzmowi), Broniewski, Waryński, Piotr Zaremba (pierwszy polski prezydent Szczecina, któremu w dużym stopniu zawdzięczamy, że ten ważny port jest w naszych granicach), a w Łodzi od radnych PiS oberwało się nawet Rooseveltowi (jedną z jego największych „zbrodni” było to, że… uhonorowano go ulicą w czasach PRL). Oczywiście w zamierzeniu partyjnego kierownictwa obalonych patronów mają zastąpić jedyni słuszni bohaterowie nowej władzy.

W Płocku na celowniku rządowych „historyków” znalazł się między innymi Zygmunt Wolski, nauczyciel, działacz społeczny, przedstawiciel lewicowego ruchu ludowego, który w latach 30 XX wieku prowadził na Mazowszu wszechstronną działalność oświatową. W czasie II Wojny Światowej aktywnie działał w konspiracji za co został w 1942 roku aresztowany przez gestapo, osadzony w obozie koncentracyjnym, a później publicznie stracony w Płocku. Można nie zgadzać się z jego skrajnymi poglądami (choć u schyłku II RP nie były one niczym niezwykłym wśród antysanacyjnej opozycji), ale nie daje to prawa do negowania jego ofiary dla ojczyzny. Nie bez przyczyny jego nazwisko widnieje na Placu 13-tu Straconych – jednym z najważniejszych miejsc pamięci w naszym mieście. Wrzucenia go przez IPN do metaforycznego worka z napisem „zbrodniarze” nie ma nic wspólnego z rzetelnym podejściem do historii. W przypadku Zygmunta Wolskiego nie bez znaczenia jest też wymiar czysto praktyczny. Co prawda nowe przepisy nie wymagają od mieszkańców wymiany kompletu dokumentów, ale w tym wypadku należy pamiętać, że przy ul. Wolskiego od wielu lat znajduje się Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, instytucja, której klientami w wielu przypadkach są osoby starsze i niepełnosprawne, przyzwyczajone do obecnych danych adresowych. Na pewno nie będzie im się łatwo dostosować do zmiany i nowej, zupełnie dla nich obcej nazwy. Tym bardziej, że niektórym będzie ona sugerowała, że MOPS zmienił lokalizację.

Z perspektywy regionu trudno jest coś poradzić na decyzje podejmowane w zaciszu gabinetu na Nowogrodzkiej, ale jako rozsądni obywatele powinniśmy spróbować maksymalnie ograniczyć negatywne skutki chorobliwych pomysłów. W Płocku proces ten przebiega w miarę bezproblemowo, bo co prawda dobór ulic do „dekomunizacji” budzi spore wątpliwości, to wybór zamienników okazał się jak na polskie standardy stosunkowo rozsądny.

Na szczęście szybko zrezygnowano z dziwnych pomysłów w rodzaju nadania wszystkim „wolnym” ulicom świętych patronów i można było przypuszczać, że tym razem zwycięży kompromis i brak kontrowersji. Przypomniano sobie nawet o najlepszym z punktu widzenia mieszkańców rozwiązaniu, gdzie zmienia się nie tyle nazwę ulicy co osobę lub wydarzenie, do którego się ​ona odnosi. Szkoda tylko, że nikt nie zdecydował się zapytać o zdanie samych płocczan, nawet jeśli miejskie procedury formalnie tego nie przewidują.

Podsumowując całą sytuację można powiedzieć, że po raz kolejny to my – ludzie na dole, ponosimy największe konsekwencje szalonych pomysłów władzy centralnej. Ciekawe czy ktokolwiek w zaciszu prezesowskich gabinetów zastanowił się nad kosztami, które te zmiany pociągną, szczególnie dla firm, które będą musiały modyfikować dokumenty, szyldy i wszelkiego rodzaju materiały, na których pojawia się adres. Osobiście bardzo w to wątpimy. Obawiamy się też, że nie jest to koniec „dobrej zmiany w historii”, a biorąc pod uwagę wyjątkowo niechętne podejście partii rządzącej do prób symbolicznego unieważnienia i
potępienia procesów brzeskich (jednej z najczarniejszych kart z historii II RP, kiedy to przed marionetkowym sądem stanęli przywódcy ówczesnej opozycji z legendą ruchu ludowego Wincentym Witosem na czele) można domniemywać kto stanie się kolejnym po lewicy celem „historyków” z PiS i IPN.

Litosława Koper oraz Zarząd RM SLD w Płocku

Opinia radnego Michała Sosnowskiego

– Miejskie SLD próbuje stawiać w jednym szeregu Wincentego Witosa z komunistami (żeby udowodnić, że po dekomunizacji PiS weźmie się za wymazywanie z historii przedstawicieli ruchu ludowego) – napisał jeszcze przed sesją radny Michał Sosnowski, który był współpomysłodawcą zmiany nazwy ul. Gwardii Ludowej.

Nie krył też zadowolenia po czerwcowej Sesji Rady Miasta, podczas której obradowano na temat zmiany nazw ulic. Wyniki głosowania opublikował na swoim koncie na portalu społecznościowym.

Oczywiście, decyzją rady miasta, co widać po głosach „ZA”, uchwała w sprawie zmiany ulic została przyjęta.

Przegłosowano również zgłoszoną podczas przedsesyjnych komisji propozycję zmiany ulicy Gwardii Ludowej na ul. 11 Grupy Operacyjnej NSZ (pierwotnie miała to być ul. Inżynierów Płockich).

Ponadto, zmieniły się: ul. Zygmunta Wolskiego na ul. Stanisława Zgliczyńskiego, ul. Stanisława Wiśniewskiego na ul. Jerzego Pniewskiego, ul. Stefana Szczęsnego na ul. Wacława Milke, ul. Mariana Puchalskiego na ul. Św. Zygmunta, ul. Franciszka Zubrzyckiego na ul.  Andrzeja Drętkiewicza, ul. Władysława Mazura na ul. Władysława Nowickiego, ul. Zygmunta Rogowskiego na ul. Św. Floriana, ul. Jana Orlińskiego na ul. Stanisława Siennickiego, ul Jana Wilczyńskiego na ul. gen. Stanisława Maczka.

Ul. Czwartaków zostanie bez zmian, jednak w uchwale wyjaśnia się, do której formacji odnosi się nazwa Czwartacy.