Płockie recenzje: Diuna

Opis producenta

„Diuna”, produkcja Warner Bros. Pictures i Legendary Pictures w reżyserii nominowanego do Oscara Denisa Villeneuve’a (Nowy początek, Blade Runner 2049), to kinowa adaptacja przełomowego bestsellera Franka Herberta pod tym samym tytułem.

Reklama

Film opowiada historię niezwykłej, pełnej przygód i emocji podróży Paula Atreidesa. Temu genialnemu i utalentowanemu młodemu człowiekowi pisane jest wspaniałe przeznaczenie, którego on sam nie jest w stanie pojąć. Najpierw jednak Paul musi się udać na najbardziej niebezpieczną planetę we wszechświecie, żeby ratować rodzinę i rodaków. Na planecie wybucha zażarty konflikt o dostęp do niewystępującej nigdzie indziej, najcenniejszej ze znanych substancji. Wyzwala ona w ludziach ich największy potencjał. Ale wojnę przetrwają tylko ci, którzy pokonają swój strach.

Diuna, czyli nie ma wody na pustyni – recenzja czytelnika

Nie byłem idealnym odbiorcą Diuny. Do kina szedłem jak na skazanie – bilety dostałem w prezencie, ale z science-fiction najbardziej lubię programy wyborcze, a w kinie „Indianę Jones’a”, a nie jakieś multi E.T. na resorach.

„Diuna” kojarzy mi się z filmem, jaki oglądałem (a może tylko rzuciłem naście lat temu oko) – dotyczącym jakichś tuningowanych dżdżownic na pustyni.

Diuna kojarzy mi się także z jakimś tam mało znaczącym kultem wokół tytułu – na pewno nie pokroju tego, co dzieje się dookoła świata „Gwiezdnych Wojen”, „Star Treka” czy choćby dzieł Tolkiena.

Diuna to też gra komputerowa, w którą nigdy nie grałem. Ale akurat to nie świadczy źle o grze. Po prostu nawet nie chciałem poznać tego tytułu.

„Diuna” to książki w koszu na promocję w markecie i Diuna to ładne imię dla owczarka.

Od dzisiaj natomiast to również tytuł filmu, wciągającego swoim światem, bohaterami i pozwalającego dostrzec tę magię kina, która w moim przypadku skończyła się wraz z „Powrotem Jedi”.

Jeśli „Gwiezdne Wojny” skończyły się na trzech dobrych częściach dekady temu, to „Diuna” właśnie się rozkręca. Jest inna, ale warta poznania. Zapraszam do kina – im mniej masz oczekiwań, tym więcej dostaniesz!

Tomek