Klarnet to nie skrzypce, a fortepian prawie jak cymbałki

Kiedy przyszedł czas na tytułowy „Taniec balonika”, kilka małych dziewczynek podniosło się z kolorowych dywanów i na scenie zaczęło tańczyć, każda w innym stylu i rytmie, ale z tą samą radością i wdziękiem.

W niedzielne przedpołudnie, 8 lutego, sala koncertowa Państwowej Szkoły Muzycznej już po raz kolejny wypełniła się maleńkimi dziećmi wraz z rodzicami. Było to kolejne spotkanie z cyklu koncertów edukacyjnych, zatytułowanych „Wędrówki po pięciolinii”. To koncerty, które w Płocku odbywają się cyklicznie od ponad roku i cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród młodych rodziców. – Koncerty przygotowujemy dla dzieci i z myślą o nich. Jak wiemy, takie maluchy są w stanie skupić uwagę na czymś przez 3 sekundy, dlatego tak wiele dzieje się na scenie, żeby nawet przez chwilę dzieci się nie nudziły – mówiła nam Adrianna Wdziękońska, prowadząca koncert.

Reklama

Wczorajszy koncert nosił tytuł „Był sobie balonik, czyli spotkanie z tanecznym rytmem walca i polki”. Niby to zupełnie odmienne rytmy taneczne, ale dzieciom zupełnie to nie przeszkadzało, wręcz odwrotnie, każde z nich bawiło się i słuchało na swój sposób. Ciocia Ada, bo tak nazywają maluchy Adriannę Wdziękońską, w idealny sposób wprowadzała maluchy w brzmienie kolejnego instrumentu.  Gdy miał zabrzmieć klarnet, najpierw pytała dzieci: – Cóż to za instrument? W zgadywaniu też była zabawa, padały z ust dzieci różne nazwy instrumentów. Aż w końcu padła ta prawidłowa. I w tym momencie zaczęła grać solową partię na klarnecie Zuzanna Niedzielak. Tak było w przypadku wszystkich instrumentów, znajdujących się na scenie. Najpierw muzycy indywidualnie i krótko grali na swoich instrumentach, a potem przyłączali się inni w taki sposób, aby płynnie przejść do brzmienia danego utworu. – To nie tylko edukacja dla dzieci, ale także dla ich rodziców. Mówiąc o historii utworu czy kompozytorze, mam świadomość, że takie ośmiomiesięczne czy nawet starsze maluchy tego nie zapamiętają, ale dla rodziców to ważne – tłumaczyła nam Wdziękońska.

W wykonaniu płockich muzyków niedzielny koncert wypełniły utwory: „Wiedeń, miasto moich marzeń” Rudolfa Sieczyńskiego, „Walc A-dur” Johanesa Brahmsa, „Ohne sorgen” Johana Straussa, „Taniec komediantów” Dmitrija Kabalewskiego, „Moon River” Henrego Mancini oraz „Grzmoty i błyskawice” Johana Straussa i oczywiście „Piosenka o baloniku”, którą te starsze maluchy przyjęły… tańcząc. Na pewno nie było widać po dzieciach znudzenia. A te starsze chętnie opowiadały o tym, co dzieje się na scenie. – Jestem taki mądry w dziadka. On mnie tak uczy grać – mówił nam mały Dominik. A nieco starsza Oliwia: – Już bym chciała iść do domu, ale chcę jeszcze potańczyć – tłumaczyła nam, kiwając się w rytmie walca.

Wykonawcami koncertu byli: Paweł Majewski – skrzypce, wspomniana już Zuzanna Niedzielak – klarnet, Zygmunt Karwowski – wiolonczela, Michał Zawadzki – fortepian oraz drugi Michał Zawadzki – perkusja, a wdzięcznie prowadziła cały koncert Adrianna Wdziękońska – ciocia Ada.

 

1 of 23

- +

Reklama

REKLAMA

1. Fot. Rafael Dominik

2. Fot. Rafael Dominik

3. Fot. Rafael Dominik

4. Fot. Rafael Dominik

5. Fot. Rafael Dominik

6. Fot. Rafael Dominik

7. Fot. Rafael Dominik

8. Fot. Rafael Dominik

9. Fot. Rafael Dominik

10. Fot. Rafael Dominik

11. Fot. Rafael Dominik

12. Fot. Rafael Dominik

13. Fot. Rafael Dominik

14. Fot. Rafael Dominik

15. Fot. Rafael Dominik

16. Fot. Rafael Dominik

17. Fot. Rafael Dominik

18. Fot. Rafael Dominik

19. Fot. Rafael Dominik

20. Fot. Rafael Dominik

21. Fot. Rafael Dominik

22. Fot. Rafael Dominik

23. Fot. Rafael Dominik