Europa porwana na wołowej tuszy [ZDJĘCIA]

Język sztuki to język specyficzny, trzeba ogromnej wrażliwości, aby go pojąć i zinterpretować. Każdy odbiera ją inaczej i co innego dostrzega. Ktoś mógłby zapytać: Co można pięknego dostrzec w surowym, krwawiącym mięsie? Jedni zobaczą tam przemianę alegorii erotycznej byka lub konia w mięsną, krwawą tuszę wołową. Inni będą widzieli, w ten sposób ukazaną przez autora, walkę z propagandą.

Właśnie taka tematyka zawarta jest w cyklu pn. „Wołowy”, w którym Zbylut Grzywacz zamieścił takie dzieła jak: „Szał”, „Pegaz”, „Corrida” czy „Porwanie Europy”. Obrazy i grafiki artysty można od piątku, 12 września podziwiać w Płockiej Galerii Sztuki. „Sceny Zbyluta Grzywacza. Obrazy i rysunki” to wystawa jubileuszowa, ponieważ przypadła w 75. rocznicę urodzin artysty oraz 10. rocznicę jego śmierci. Dzieła krakowskiego artysty w Płocku goszczą po raz pierwszy. Ekspozycja ukazuje wszystkie etapy twórczości mistrza – od tych najwcześniejszych obrazów i grafik, aż po te, które malował u schyłku życia. Kuratorem i autorką scenariusza oraz aranżacji, towarzyszącej wystawie, jest długoletnia partnerka życiowa Zbyluta, Joanna Boniecka.

Reklama

Trudno o tym artyście powiedzieć jednoznacznie, że był malarzem, bo oprócz malarstwa jego wrażliwa osobowość powodowała, że szukał cały czas środków przekazu artystycznego. Chciał światu dać się poznać poprzez sztukę, którą tworzył. A nie jest tego mało – oprócz obrazów są wśród jego dzieł grafiki, rzeźby czy fotografie. Był też autorem wielu publikacji i niewątpliwie miał talent pisarski. Kolekcjonował także minerały i skamieniałości, w jego kolekcji było ponad trzy i pół tysiąca okazów z całego świata.

Oglądając dzieła zgromadzone w Płockiej Galerii Sztuki, można było odnieść wrażenie, że był artystą niepokornym. – Bogata i różnorodna twórczość Zbyluta Grzywacza jest skoncentrowana na postaci człowieka i to ona służyła artyście do stawiania trudnych pytań, zarówno na temat rzeczywistości, jak i sztuki – mówiła podczas wernisażu Joanna Boniecka. – Zwykle pracował cyklami, do których czerpał inspiracje z natury – przeważnie było to kobiece ciało, z prawa i bezprawia społecznego, co wyrażał ciałem mężczyzny, inspirowały go również dzieła starych mistrzów – tłumaczyła licznie zgromadzonym gościom.

Obrazy i grafiki, które stanowią ekspozycję wystawy są raczej smutne i mroczne. Jest w niech wiele pytań, na które niełatwo sobie odpowiedzieć. Dlaczego bowiem Zbylut nie pokazywał cudownie zgrabnego ciała kobiety, które przeważnie widzimy u innych mistrzów pędzla? Grzywacz pokazywał kobiety prawdziwe, z ich niedoskonałościami. I to chyba stanowi istotę jego twórczości – pokazać naturalne piękno, które jest w każdym z nas, a które dostrzec trzeba oczami duszy. Autor w swoich pracach pozostawił wiele pytań, na które sam szukał odpowiedzi, w co również wciągnął potencjalnego widza. Na pewno oglądając działa mistrza z Krakowa nie dowiemy się jak żyć czy jak umierać godnie. Ale za to przekonamy się, na czym polega tragizm życia człowieka i dostrzeżemy, jak kruche jest ludzkie życie. Jego sztuka, chociaż niełatwa w odbiorze, zaciekawia i zmusza do zadania sobie jednego z najbardziej nielubianych pytań: „Co artysta miał na myśli?”.

Zbylut Grzywacz zmarł wcześnie, bo mając zaledwie 65 lat, jednak dzieła, które po sobie zostawił pozwolą mu żyć bardzo długo w świadomości sympatyków sztuki.

Wystawę w Płockiej Galerii Sztuki będzie można oglądać tylko do 26 października.

 

1 of 16

- +

Reklama

REKLAMA

1. fot. Rafael Dominik

2. fot. Rafael Dominik

3. fot. Rafael Dominik

4. fot. Rafael Dominik

5. fot. Rafael Dominik

6. fot. Rafael Dominik

7. fot. Rafael Dominik

8. fot. Rafael Dominik

9. fot. Rafael Dominik

10. fot. Rafael Dominik

11. fot. Rafael Dominik

12. fot. Rafael Dominik

13. fot. Rafael Dominik

14. fot. Rafael Dominik

15. fot. Rafael Dominik

16. fot. Rafael Dominik