Piotr Nosarzewski od kuchni: Nie mam problemów z gotowaniem

O sobie mówi, że jest społecznikiem z serca i zamiłowania – jest prezesem Fundacji Portal FM – „Pomagamy Dzieciom”.

Reklama

– Od lat związany jestem z Płockiem – mówi o sobie pan Piotr. – Inicjuję akcje dobroczynne, głównie na rzecz dzieci. Organizuję też jako prezes fundacji konkursy – opowiada.

Działalność fundacji „Portal FM” i Piotra Nosarzewskiego jest niezwykle szeroka. Wiąże ją jednak jedno – chęć pomocy dzieciakom. Nosarzewski pokazuje swoim podopiecznym najpiękniejsze miejsca w Polsce, dba o rozwój i dobrze spędzony czas poza szkołą. Organizuje także konkursy – m.in. Mazowsze Czysta Kraina (który odbędzie się także i w tym roku) czy Poczta Dzieci Dzieciom.

Od zawsze lubiłem przebywać w kuchni

Prezes fundacji Portal FM – „Pomagamy Dzieciom” lubi także kuchnię – rozumianą zarówno jako różnorodne smaki, jak i jako pomieszczenie. – Zawsze lubiłem w niej przebywać – zdradza w rozmowie z nami. – Jeszcze będąc dzieckiem, z chęcią podpatrywałem mamę podczas przyrządzania potraw – wspomina.

Rozwój pasji kulinarnej, która ewidentnie rodziła się w prezesie Nosarzewskim w latach dzieciństwa, została zatrzymana – brakiem czasu.

– Z racji swoich obowiązków zawodowych i społecznych, nie mam czasu na siedzenie w kuchni. Mój czas pracy to około 12 godzin dziennie. Trudno jest znaleźć czas na wiele rzeczy. Nie ukrywam jednak, że kiedy znajdę chwilę, to mogę szaleć w kuchni – przekonuje.

Jak wyjaśnia w rozmowie z nami, z gotowaniem w jego życiu nigdy nie było problemu. – Przyrządzając potrawy cały czas je próbuję, sprawdzając smak. Lubię to robić. Obiad z dwóch dań to dla mnie żaden problem. Kiedyś byłem nawet domowym nadwornym kucharzem – przyznaje.

Szefowanie domowej kuchni było wyzwaniem, jednak wykonywanym z przyjemnością. – Pamiętam te czasy. To było wtedy, kiedy moja żona chciała się dokształcać – wspomina. – Małżonka, wracając z wykładów, miała podany smaczny i ciepły obiad. Szczerze? Dobrze czułem się w tej roli – śmieje się.

Rosołek to podstawa

Rosół, żeberka w sosie czosnkowym i świeża surówka – to idealny zestaw, w którego przygotowaniu mistrzostwo osiągnął Piotr Nosarzewski. – Zupa musi być na kurczaku ze świeżymi warzywami. Równie aromatyczna powinna być propozycja na drugie danie, której jedną z podstaw jest surówka. To musi smakować – precyzuje.

Według naszego rozmówcy, przebywanie w kuchni nie powinno być obowiązkiem.

– Może to nie jest moja pasja, jednak pracując w niej czuję przyjemność. Największą przyjemność czuję wtedy, gdy gotuję dla bliskiej osoby i gdy to co podam jej smakuje. Podobno smacznie gotuję, choć nie chcę obrosnąć w kulinarne piórka. Po prostu lubię gotować, o ile mam na to czas – wyjaśnia.

Nieskrywaną przyjemność możemy odczuć także w trakcie jedzenia – szczególnie ulubionych dań. To one kojarzą się każdemu z nas najlepiej – pieszcząc smakami i aromatami nasze podniebienie i budząc przyjemne wspomnienia.

– Lubię tradycyjną polską kuchnię, szczególnie tradycyjne dania wigilijne – o ile są dobrze przyrządzone i doprawione. Czego zaś nie lubię? Czernina. To zupa, której wolę nie jeść – tłumaczy pan Piotr.

Kiedy jednak do świąt Bożego Narodzenia pozostają długie miesiące, na codziennym stole Piotra Nosarzewskiego królują inne potrawy. To w zasadzie obiady i późne kolacje. – Na co dzień jadam raczej obiadokolację – tłumaczy się. – Oczywiście wiem, że nieregularne jedzenie posiłków nie jest zdrowe, ale praca na rzecz dzieci pochłania mnie bez reszty – dodaje.

Świeże mleko w szklanych butelkach i pachnący chleb…

Mniej obowiązków do zrealizowania, to największy atut dzieciństwa. To również, poza błogim lenistwem, kojarzy się panu Piotrowi z pysznymi smakami. Jakimi?

– Do dziś pamiętam zapach i smak świeżego mleka, które piliśmy wprost ze szklanych butelek – wraca pamięcią. – Nie zapomnę także nigdy świeżego, pachnącego chleba, jajecznicy czy opiekanej w cieście mortadeli oraz ogromniastych ciast drożdżowych z rodzynkami – wspomina.

Takie aromaty i dania ciężko odtworzyć w dzisiejszych czasach. Ciężko nawet je podrobić. Można jednak kosztować nowych rzeczy, co Piotr Nosarzewski często czyni – chociażby podczas wyjazdów wakacyjnych. – Choć nie mam za dużo czasu, by rozkoszować swoje podniebienie wyszukanymi smakami, to mam kilka ulubionych miejsc. Mamy z  żoną i przyjaciółką swoje miejsca, gdzie lubimy zjeść podczas podróży. To chociażby Stegna, gdzie można zjeść pyszną rybę. W Gdańsku zaś podają biały żurek na białej kiełbasie. W Zakopanem nie mogę przejść obojętnie obok placka z gulaszem – mówi.

Dla Piotra Nosarzewskiego ważna jest prostota wykonania. – Cenię ją, bo choć uwielbiam gotować, to od gotowania wolę spędzać czas z bliskimi – puentuje, podając przepis na proste, choć pyszne pierogi.

Pierogi z mięsem Piotra Nosarzewskiego

Składniki:

Farsz:

• mięso z rosołu – 0,5 kg
• ugotowane warzywa z zupy: jedna marchewka, połowa pietruszki
• pieczarki – 30 dag
• jedna duża cebula
• duża łyżka masła
• jedno jajko.

Ciasto:

• 1 kg mąki
• 1/2 kostki margaryny
• cztery  żółtka
• półtorej szklanki gotowanej, wrzącej wody.

Przygotowanie:

Oczyszczamy pieczarki, kroimy w drobne części. Cebulę czeka ta sama czynność. Pokrojone części wrzucamy na rozgrzana patelnię z dodatkiem masła, mieszamy do zarumienienia się cebulki.

Mięso z kurczaka powinno być bez skórki, a wołowe z drobinami tłuszczyku. Pieczarki, cebulkę i warzywa z zupy mielimy w maszynce do mięsa, następnie doprawiamy solą i pieprzem. Dodajemy jajko, mieszając farsz.

Przygotowujemy ciasto z wymienionych wcześniej składników i z rozwałkowanego ciasta wycinamy kółka. Dodajemy farsz – jedną łyżeczkę, na środek, po czym składamy ciasto na pół, sklejając brzegi. Ważne, by nadzienie nie dostało się w zlepiony fragment, gdyż podczas gotowania pieróg się rozklei.

Ulepione pierogi z reguły układam na stolnicy posypanej mąką, żeby nie przyklejały się, i przykrywam ściereczką lnianą, aby nie wysychały do czasu gotowania.

Pierogi gotujemy w osolonej wodzie i podajemy wprost z wody polane roztopionym masłem. Świetnie smakują także odsmażane i posypane skwarkami.

Życzę smacznego!