Saleem Muhammad od kuchni: Lubię potrawy ze szpinakiem

Saleem Muhammad wyjechał z Pakistanu kiedy miał około 14 lat. W Polsce mieszka już 26 lat i czuje się tu jak u siebie. Jest bardzo przedsiębiorczy – założył sieć punktów „Kebab u Ahmeda” (łącznie już 18), w tym również w Płocku, a teraz otworzył tu swoją pierwszą restaurację, choć na stałe mieszka w Sierpcu.

Reklama

Dlaczego przyjechał do Polski? – Już w dzieciństwie chciałem przyjechać do Europy – przyznaje. – Tutaj są najpiękniejsze kobiety – śmieje się.

Moja ulubiona potrawa? Szpinak z kurczakiem

W Pakistanie, gdzie Saleem spędził dzieciństwo, dominuje kuchnia wyrazista, pikantna, typowo azjatycka. – Jeśli ktoś jej spróbuje, marzy o tym, żeby ją jeść. To jest zupełnie inny smak – przekonuje nasz rozmówca. – Niestety, w Europie restauracje indyjskie są dopasowane do smaków mieszkańców. Potrawy więc nie są tak pikantne, są delikatniejsze w smaku – wyjaśnia.

A jakie smaki pamięta z dzieciństwa? – Bardzo lubiłem i lubię szpinak – przyznaje nieoczekiwanie właściciel płockiej restauracji „U Ahmeda”. – Szpinak można różnie przygotowywać, np. z kurczakiem czy wołowiną, albo z ziemniakami – dodaje.

Tłumaczy, że w Pakistanie, podobnie jak w całych Indiach, dominuje potrawa zwana curry, nazywana tak od głównej przyprawy sosu, z którym podawane jest np. mięso. Drugi główny rodzaj potraw to te, wykonywane w piecu tandoor (to od niego nazywane są tandoori). – W wielkim piecu zakopanym w ziemi przygotowujemy różne potrawy, m.in. kurczaka, ryby, krewetki z naszymi tradycyjnymi przyprawami, jak garam masala, czarny pieprz, imbir czy czosnek – wyjaśnia Saleem.

Kuchnia indyjska to łączenie smaków

Choć Saleem Muhammad dość dobrze mówi po polsku, trudno mu opisać konkretne proporcje czy składniki potraw.

– Kuchnia indyjska polega na łączeniu różnych smaków, np. kurczaka, wołowiny czy baraniny (muzułmanie nie jedzą wieprzowiny – przyp.red.) z oryginalnymi przyprawami, sosami i np. ziemniakami, ryżem czy kaszą. Smak curry zależy od tego, jakich przypraw dodamy – tłumaczy.

Co ciekawe, w Pakistanie do większości posiłków podaje się odpowiednik polskiego chleba, czyli roti. Jest on tworzony ze specjalnej mąki, która nazywa się atta, ciepłej wody i szczypty soli. Wygląda nieco jak polski naleśnik czy tortilla, jednak jest bardziej chrupki, przypomina staropolskie podpłomyki. Oryginalny smak zawdzięcza właśnie mące, która jest z pełnego przemiału, z pszenicy durum. – To pyszna potrawa, bardzo syta, którą dodajemy zwłaszcza do dań tandoori – mówi Saleem.

Właściciel restauracji gotowanie ma we krwi, a swoje pierwsze danie ugotował w wieku 12 lat. – To był kurczak z pieczarkami i ziemniakami – wspomina. – Teraz potrafię ugotować wszystko – zapewnia.

Polska jest obecna w mojej kuchni

Nasz rozmówca większą część życia spędził w Polsce, nic więc dziwnego, że polskie smaki przedostały się do jego kuchni. – Jem wszystkie polskie dania, zupę kalafiorową, szpinak, pieczarkową. Moja ulubiona zupa to pomidorowa z ryżem – przyznaje Saleem.

Jada również tradycyjne polskie drugie danie, na przykład smażoną pierś kurczaka w panierce, do tego ziemniaki i surówka.

– Nie jem wyłącznie wieprzowiny, zabrania mi tego religia. Ale potrawy polskie bez wieprzowiny jem wszystkie, choć ich nie gotuję – tłumaczy. – Choć to żadna filozofia, potrafiłbym zrobić nawet kotlety z piersi kurczaka. Wystarczy je obić tłuczkiem, doprawić, jajko, bułka i na patelnię – śmieje się.

Właściciel indyjskiej restauracji uwielbia też… polskie pierogi. – Najbardziej te ze szpinakiem, ziemniakami lub serem. Ale i z kurczakiem czy wołowiną również jem. To smaczne, tradycyjne polskie danie – przekonuje, dodając, że smakuje mu również leczo w polskim wydaniu.

Do „swoich” czyli indyjskich lub polskich smaków tak jest przyzwyczajony, że nawet podczas zagranicznych podróży szuka raczej znanych mu potraw. – Wolę nie ryzykować, że wezmę coś nowego i będę niezadowolony – tłumaczy. – Bez sensu jest płacić za coś, co mi nie smakuje i wychodzić z restauracji głodny i zdenerwowany – argumentuje.

Czy według niego polska kuchnia jest prostsza, czy może trudniejsza od indyjskiej? – Zdecydowanie prostsza – mówi bez zastanowienia. – Jest bardzo prosta i smaczna, jeśli ktoś oczywiście potrafi gotować – uśmiecha się.

Jednak przepis dla naszych czytelników wybrał z kuchni indyjskiej, choć z dobrze znanym w Polsce szpinakiem. – Niektórzy, jak tylko usłyszą słowo „szpinak”, to od razu rezygnują ze spróbowania. Ale jak już zjedzą to przyznają, że jest bardzo smaczny – zachęca Saleem Muhammed.

Kurczak ze szpinakiem Ahmeda

Składniki:

• 1 kg piersi kurczaka
• paczka szpinaku (może być mrożony lub świeży, jeśli mrożony, to musi odparować na patelni)
• świeży imbir, wielkości kciuka
• 3 zielone papryczki chili
• 3-4 duże cebule
• 3-4 ząbki czosnku
• 2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka czerwonego pieprzu zmielonego
• 1 łyżeczka kurkumy
• 1 łyżeczka garam masala

Wykonanie:

Pokrojone cebule wrzucamy na rozgrzany olej, dusimy pod przykryciem do miękkości. Dodajemy przetarty czosnek, starty imbir, pokrojoną w paski papryczkę chili. Dalej dusimy pod przykryciem. Kiedy powstanie z tego sos, dodajemy sól, czerwony pieprz, kurkumę oraz garam masala i wszystko mieszamy. Dodajemy pokrojoną w dość drobną kostkę pierś kurczaka.

Kiedy kurczak będzie już dobrze podduszony (nie będzie już surowy), dodajemy szpinak. Wszystko mieszamy i dalej dusimy pod przykryciem około pół godziny. Uwaga – trzeba dość często mieszać, żeby potrawa się nie przypaliła. Jak szpinak będzie miękki, potrawa jest gotowa. Można podawać z ryżem. Smacznego!

Smak Indii w klimatycznym miejscu Płocka. Próbowaliście?