Protest Lewicy w Płocku: „Stocznia Residence to kres przemysłu rzecznego”

O „Stoczni Residence”

Jak informowaliśmy, inwestycja „Stocznia Residence”, realizowana przez warszawską spółkę WAN S.A., przewiduje zabudowę terenu dawnej stoczni rzecznej na Radziwiu (ul. Popłacińska). Projekt obejmuje budowę osiedla mieszkaniowo-usługowego w kilku etapach – docelowo planowanych jest aż tysiąc lokali mieszkalnych. Pierwszy etap zakłada realizację 5 budynków (trzy czterokondygnacyjne i dwa pięciokondygnacyjne) z około 191 mieszkaniami. Lokale mają mieć metraże od 29 do 75 mkw, każdy z balkonem, loggią lub tarasem, z widokiem na Wisłę, basen stoczniowy i Wzgórze Tumskie. Inwestycja przewiduje także udogodnienia – marinę, usługi, restaurację na barce, lokale usługowe, przestrzenie zielone. Pierwszy etap ma być gotowy za około dwa lata, całość inwestycji przewidziana jest na 10 lat.

Reklama

Apartamenty, basen, restauracje i domki na wodzie. Nowa inwestycja na Radziwiu [FILM, FOTO]

Argumenty przeciwników inwestycji

We wtorek, 16 września o godz. 12 przed bramą dawnej stoczni odbył się protest zorganizowany przez Nową Lewicę w Płocku oraz część mieszkańców. Jak argumentowano, ich protest wynika przede wszystkim ze względu na:

• zmianę funkcji terenu w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego (SUiKZP) – teren, który dotąd był zarezerwowany jako przemysłowo‑stoczniowy, ma zostać przekształcony na cele mieszkaniowe.
• utratę dziedzictwa przemysłowego – stocznia rzeczna to miejsce z bogatą historią, charakterem i potencjałem infrastruktury: pochylnie, rampy, hale, nabrzeża, basen stoczniowy, dźwigi, które zostaną zniszczone w trakcie budowy osiedla mieszkaniowego.
• obawy o pracę i rozwój – zniknięcie funkcji stoczniowych zamknie możliwość produkcji i inwestycji przemysłowych na tym terenie.
• transparentność procedur – sprzeciw budzi sposób zmiany przeznaczenia w studium, który – zdaniem protestujących – nastąpił bez konsultacji społecznych oraz „poza wzrokiem i słuchem mieszkańców”.

O co chodzi z dokumentami planistycznymi?

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem planistycznym, który wyznacza funkcje terenów miejskich – mieszkaniowe, usługowe, przemysłowe etc. Zmiana przeznaczenia w studium jest możliwa, ale wymaga formalnych procedur. Protestujący podnoszą, że warunki tej zmiany nie zostały wystarczająco upublicznione.

Stan rzeczywisty – historia i status własności

Przedsiębiorstwo Centromost (spółka prowadząca dawną Stocznię Rzeczną) ogłosiło upadłość w 2022 r. Spółka wynajmowała jedynie teren od właściciela, firmy WAN, użytkując w trakcie działalności teren o powierzchni około 13 hektarów, zawierający infrastrukturę przemysłowo-portową, tj. basen stoczniowy, nabrzeża, hale, rampy, czy bocznicę kolejową.

Jak wyjaśniano podczas konferencji inaugurującej budowę osiedla mieszkaniowego, po ogłoszeniu upadłości przez Centromost właściciel terenu podjął decyzję o nowym zagospodarowaniu, ze względu na brak możliwości funkcjonowania dotychczasowej działalności w tym miejscu. Teren dłuższy czas stał niezagospodarowany, przynosząc tym samym straty.

Protest i żądania

W trakcie protestu, Adrian Brudnicki (Nowa Lewica) wyjaśniał, że jego ugrupowanie oraz mieszkańcy, których reprezentuje, domagają się udostępnienia dokumentów związanych ze zmianą w studium, pozwoleniem na budowę i decyzjami administracyjnymi, zachowania stoczniowo‑portowego charakteru terenu lub części infrastruktury oraz transparentności w działaniach władz miasta i dewelopera.

– Kategorycznie nie zgadzamy się z tezą, że stocznia w Płocku upadła. Upadł co najwyżej przedsiębiorca, który na jej terenie funkcjonował. Stocznia to coś zdecydowanie większego – to pochylnie, rampy, nabrzeża, dźwigi, hale, cała infrastruktura – mówił Adrian Brudnicki.

Jak wyjaśniał, poprzez protest chcą wyrazić swój sprzeciw wobec decyzji Urzędu Miasta o zmianie przeznaczenia w studium przestrzennym terenów stoczniowych na mieszkaniowe. Według niego, można inaczej zagospodarować ten teren, na przykład ściągając nowych inwestorów i stworzenie miejsc pracy.

– Mogą to być elementy turbin wiatrowych, bezzałogowe drony rzeczne i latające lub coś zupełnie innego – argumentował możliwość wykorzystania istniejących elementów stoczni.

Zasugerował również powstanie niewielkiej jednostki wojskowej o charakterze rzecznym. Zapowiedział, że Nowa Lewica rozpatrzy możliwość zaskarżenia administracyjnego decyzji samorządu Płocka, która zezwala na budowę w tej lokalizacji osiedla mieszkaniowego. Jak stwierdził, nie jest przeciwny powstaniu inwestycji mieszkaniowej na Radziwiu, lecz nie w tej lokalizacji.

Co dalej?

Projekt „Stocznia Residence” to ważny punkt na mapie rozwoju Radziwia i lewobrzeżnej części Płocka – może przynieść nowe mieszkania, usługi i ożywienie tej strefy miejskiej. Z drugiej strony, protest pokazuje opozycję lokalną, dla której stocznia rzeczna nie jest tylko pustym terenem, lecz symbolem tradycji, przemysłu, tożsamości społecznej i gospodarczego potencjału.

Kluczowe pytania, na które mieszkańcy oraz organizacje poszukują odpowiedzi to:

• czy zmiana przeznaczenia terenów została dokonana zgodnie z prawem i z udziałem mieszkańców?
• jak zostanie wykorzystana zachowana infrastruktura stoczniowa – czy po prostu zniknie, czy będzie częściowo zachowana i adaptowana?
• jakie będą długofalowe skutki dla gospodarki lokalnej, historycznego krajobrazu i potencjalnych miejsc pracy?

W najbliższym czasie wszystko będzie zależeć od kontaktu między inwestorem, władzami miasta i ludźmi, którym zależy na zachowaniu dziedzictwa – i od tego, czy możliwa będzie kompromisowa wizja, która pozwoli pogodzić rozwój mieszkaniowy z pamięcią przemysłu rzecznego.