Powrót do natury w Płockiej Galerii Sztuki

Płocka Galeria Sztuki zaprasza w piątek, 28 czerwca o godzinie 18 na wernisaż wystawy malarstwa i rysunku Doroty Goleniewskiej-Szelągowskiej „Sérénité”. Ekspozycję tworzą przede wszystkim pejzaże wiejskie i miejskie oraz martwe natury.

Reklama

Tematy, kadry, przedmioty, które można zobaczyć na jej obrazach, układają się w rodzaj osobistego wyznania. Są wyraźnym znakiem tęsknoty nie tylko za pogodnym niebem, ale za indywidualnym tempem życia.

– Najbardziej cenię sobie chwile tworzenia w plenerze, w miejscach odludnych, dzikich, naturalnie porośniętych przez chwasty i zarośla – podkreśla płocka artystka.

Artystka odnajduje takie miejsca nie tylko w okolicach domu, ale także we Francji, Italii czy na Ukrainie. Tytułowe „Sérénité” nawiązuje do afirmacyjnej, refleksyjnej postawy wobec życia i do francuskiego „sérénité de l’esprit” czyli  pogody ducha, którą Dorota Goleniewska-Szelągowska pragnie oddać w swojej twórczości.

Chwile wytchnienia, beztroski, czasu dla spokojnej obserwacji i chęć zatrzymania piękna krajobrazu, które w każdej chwili może przeminąć, emanują z utrzymanych w malarskiej „pogodzie ducha” prac artystki. Są odzwierciedleniem osobistych emocji, indywidualnym zapisem oglądu świata, jego piękna i niedoskonałości zarazem. Na wielu obrazach widać również fascynację włoskim niebem i słońcem.

Serenite Doroty Goleniewskiej-Szelągowskiej przejawia się także w zwyczajności tematów, prostocie ujęcia, w życzliwym podejściu do wszystkiego, w akcentowaniu detali, widocznych zwłaszcza w pracach wykonanych metodą trompe l’oeil (będącej rodzajem malarstwa iluzjonistycznego), umieszczanych w zaskakujących miejscach: na starych drzwiach, na meblach – krzesłach czy szafach.

Na wystawie zostanie zaprezentowanych ponad 110 prac artystki. Najstarsze są rysunki z początku lat 90. XX wieku, zaś najnowsze dzieła powstały w 2019 roku. Na ekspozycji znajdą się również prace wcześniej niepokazywane.

Dorota Goleniewska-Szelągowska jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych toruńskiego UMK, dyplom w 1993 r. w pracowni malarstwa u prof. Wojciecha Sadleya. Od lat wykorzystuje różne techniki; najczęściej olej na płótnie, akwarelę, pastel. Mieszka wraz z mężem Eugeniuszem Szelągowskim, też artystą, w Słupnie, w starym, mającym ponad sto lat młynie, który uratowali przed zniszczeniem. Razem z mężem tworzy witraże o tematyce kwietnej i sakralnej.

 

1 of 9

- +

Reklama

REKLAMA

1. fot. materiały prasowe

2. fot. materiały prasowe

3. fot. materiały prasowe

4. fot. materiały prasowe

5. fot. materiały prasowe

6. fot. materiały prasowe

7. fot. materiały prasowe

8. fot. materiały prasowe

9. fot. materiały prasowe