Polak w Hiszpanii. „Naprawdę jesteście z Płocka?” [FILM, FOTO]

Alicante to jedno z najbardziej charakterystycznych miast hiszpańskiego wybrzeża Costa Blanca, o ponad 2500-letniej historii, które zachwyca połączeniem wpływów greckich, rzymskich i arabskich. Nad całością góruje Zamek św. Barbary, położony na wzgórzu Benacantil, a sercem miasta pozostaje pełna kolorów dzielnica Barrio de Santa Cruz.

Reklama

To właśnie tam trafiłam wraz z moimi towarzyszkami podróży – Asią i Iwoną – podczas pobytu w Hiszpanii. Spacer rozpoczęłyśmy od Plaza Gabriel Miró, później przeszłyśmy promenadą Explanada de España, odwiedziłyśmy muzeum sztuki współczesnej MACA, minęłyśmy ratusz oraz bazylikę Santa María. Następnie ruszyłyśmy w stronę słynnego domu z niebieskimi donicami, ukrytego wśród wąskich uliczek Santa Cruz.

Błądziłyśmy chwilę po stromych schodach i ciasnych przejściach, kiedy nagle nad nami odezwał się ktoś po polsku.

– Musicie iść do końca tej uliczki i później skręcić w prawo – usłyszałyśmy.

Tak poznałyśmy Jana Pawła Skupińskiego – Polaka mieszkającego w Alicante.

Krzyż karawaka i rozmowa o Borowiczkach

Już po kilku minutach rozmowy okazało się, że nasz przypadkowy rozmówca jest niezwykle barwną postacią. Opowiadał o swojej fascynacji historią, religią i kulturą Hiszpanii. Na szyi nosił krzyż karawaka – charakterystyczny dwuramienny krzyż wywodzący się z hiszpańskiej miejscowości Caravaca de la Cruz, który przez wieki był symbolem ochrony przed chorobami i nieszczęściami.

Borowiczki. Spacer do przeszłości i… na gilotynę [FILM, ZDJĘCIA]

Gdy wspomniałam, że podobny krzyż stoi również w płockich Borowiczkach, natychmiast się ożywił.

– Naprawdę jesteście z Płocka? To zaczekajcie! – zbiegł do nas po schodach.

Jak się okazało, znał historię Mariawitów, interesował się polską religijnością, a w Hiszpanii uczy języka polskiego. Prowadzi również blog poświęcony religii i kulturze oraz kanał internetowy.

„W Polsce jestem Amerykaninem, a w Hiszpanii Latynosem”

W pewnym momencie rozmowa zeszła na temat jego wyznania. Jan Paweł Skupiński jest członkiem Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, czyli mormonem.

– Z wyznania jestem mormonem, czyli członkiem Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. O ile w Polsce jestem Amerykaninem, dlatego że większość mormonów mieszkających w Polsce to Amerykanie, o tyle tutaj, gdzie mormonów jest sporo, jestem Latynosem, ponieważ prawie wszyscy członkowie Kościoła w Hiszpanii to imigranci z Brazylii, Wenezueli, Kolumbii albo Ekwadoru – opowiadał z uśmiechem.

Mówił również o tym, że na co dzień bardziej związany jest właśnie z kulturą latynoamerykańską, niż typowo hiszpańską.

– Większość moich przyjaciół to Kolumbijczycy albo Brazylijczycy. I szczerze powiedziawszy, widzę tutaj bardzo dużo podobieństw do Polaków – tłumaczył.

„Hiszpanie i Polacy są do siebie podobni”

Ciekawe były równeż jego obserwacje, dotyczące mentalności mieszkańców obu krajów.

– To jest ciekawe pytanie, czym różni się Hiszpania od Polski, bo czasami mam ochotę powiedzieć, że jest zupełnie inna, a czasami mam wrażenie, że jest bardzo dużo podobieństw – mówił.

Według niego, zarówno Hiszpanie, jak i Polacy są bardzo mocno przywiązani do tradycji rodzinnych i kultury katolickiej, nawet jeśli sami nie zawsze utożsamiają się z Kościołem.

– Hiszpanie, podobnie jak Polacy, uważają, że absolutnie nie są katolickim narodem. Ale jednocześnie są bardzo mocno związani z tradycjami Kościoła katolickiego, które celebrują, nawet jeżeli nie uznają doktryny tego Kościoła albo nie przepadają za samą instytucją – opowiadał.

Jak dodał, Hiszpanie, podobnie jak Polacy, są też bardzo przywiązani do rodziny.

– Lubią spędzać czas nie tylko z rodzicami, ale też z kuzynami, siostrami, braćmi. To bardzo charakterystyczne – wyjaśniał.

Historia Alicante widziana oczami mieszkańca

Jan Paweł Skupiński z ogromną pasją opowiadał również o historii Alicante i o tym, jak bardzo kultura arabska wpłynęła na rozwój Hiszpanii.

Szczególną uwagę zwracał na postać Alfonsa X Mądrego, króla Kastylii i Leónu, który po rekonkwiście (rekonkwista to okres 780 lat walk chrześcijan z muzułmanami o panowanie na Półwyspie Iberyjskim) promował rozwój nauki i korzystanie z osiągnięć świata arabskiego.

– Alfons Mądry uważał, że trzeba oddzielać politykę, religię i kulturę. Dostrzegał wartość tego, co stworzyli Arabowie – matematyki, medycyny czy nauki – opowiadał.

Mówiąc o Alicante, zachęcał również do odwiedzenia ulicy św. Rocha oraz wzgórza Benacantil.

– To miejsce może opowiedzieć tysiące historii. Tutaj przez wieki mieszały się kultury, religie i wpływy różnych narodów – tłumaczył.

Przypadkowe spotkania zostają najdłużej

Po rozmowie ruszyłyśmy dalej w stronę Zamku św. Barbary. Po drodze zajrzałyśmy jeszcze do parku Ereta, portu i niewielkiego baru tapas.

Jednak to właśnie spotkanie z Janem Pawłem Skupińskim zostało w mojej pamięci najmocniej. Być może dlatego, że ta historia zaczęła się od jednego zdania usłyszanego po polsku gdzieś na końcu wąskiej uliczki w hiszpańskim Alicante.