REKLAMA

Płock będzie miał nowy zabytek. Jaki?

REKLAMA

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków siedzibę Hotelu Starzyński w Płocku. Być może młodsze pokolenie płocczan nie wie, że mieścił się w nim kiedyś Dom Turysty PTTK.

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków Jakub Lewicki poinformował o wpisie do rejestru zabytków dawnego Domu Turysty PTTK w Płocku, w którym obecnie mieści się Hotel Starzyński. Budynek powstał w latach 1959-1962, a zaprojektował go architekt i historyk sztuki Marek Leykama. To, gdzie mieści się ten budynek wie już każdy płocczanin – przy ul. Piekarskiej 1 w Płocku, u swoich stóp mając skarpę i przepiękny widok na Wisłę oraz osiedle Radziwie.

Jak przypomina wojewódzki konserwator zabytków, w swojej pierwotnej, modernistycznej formie obiekt posiadał unikatową wartość architektoniczną.

PowiązaneTematy

– Za ogólną zasadę kompozycji przyświecającą architektowi, uznano zaprojektowanie obiektu o prostej, blokowej bryle z wąską i wyeksponowaną ścianą południową, potraktowaną jako jeden element o widokowym charakterze. Zgodnie z powyższymi założeniami, zaprojektowano „dom turystyczny”, w którym oprócz pomieszczeń sypialnych dla 118 osób (pokoi 2-3 i 12-osobowych) znajdowały się kluby, kawiarnia na 64 osoby, mieszkanie dozorcy, administracja i inne usługi (pralnia, kotłownia, garaż) – czytamy w opisie konserwatora.

Wnętrza zostały powiązane z zielenią otoczenia, poprzez przeszklone tafle ścian i tarasy. Istotnymi elementami w płockim domu wypoczynkowym były dzieła plastyczne, w tym barwne i niezwykle popularne w tym czasie mozaiki. Podłoga w hallu została zaprojektowana i wykonana przez znanego warszawskiego artystę Lecha Grześkiewicza, do czego użył porcelitu o abstrakcyjnych motywach. Artysta wykonał też ozdoby ceramiczne w czytelni (fajansowe figurki) i w kawiarni (te ostatnie wspólnie z żoną Heleną) oraz detal elewacji południowej (porcelitową pionową ściankę okna piętra).

Powstała również ceramiczna mapa plastyczna, obecnie umieszczona w hallu wejściowym, którą opracowały i wykonały plastyczki: Ewa Kochowa i Wanda Manteuffel. Wnętrza zdobiły też tkaniny drukowane na płótnie przez spółdzielnię „Ład” według projektów ze szkoły zakopiańskiej, wykonanych pod kierunkiem prof. Antoniego Kenara. Obecnie jedynym zachowanym elementem pierwotnego wyposażenia wnętrza jest konstrukcja klatki schodowej wraz z metalową balustradą i doświetlającym bębnem w stropodachu.



Jak zapewnia wojewódzki konserwator zabytków, dawny Dom Turysty PTTK w Płocku jest jedną z ciekawszych realizacji w obrębie architektury wypoczynkowej nurtu powojennego modernizmu. Właśnie dlatego Jakub Lewicki podjął decyzję o wpisaniu pozostałych w stanie oryginalnym nośników pierwotnej koncepcji architektonicznej budynku – jego elementy konstrukcyjne: ławy fundamentowe, stropy kondygnacji, poprzeczne ściany konstrukcyjne, elementy żelbetowej konstrukcji wsporników, ściany szczytowe na piętrze elewacji północnej i południowej oraz stropodach – do rejestru zabytków.

Wpisem objęto także główną klatkę schodową żelbetowo-płytową z metalową balustradą i świetlikiem dachowym w formie latarni oraz ceramiczną mapę plastyczną (o wymiarach 2x4m), umieszczoną pierwotnie w dawnej kawiarni, a obecnie przeniesioną do hallu wejściowego. Warto podkreślić, że pomimo wielu zmian, jakie zaszły w budynku, hotel posiada niepodważalną wartość dokumentacyjną, jako materialny relikt pierwotnej koncepcji architektonicznej i dokument koncepcji zabudowy skarpy z przełomu lat 50. i 60. ubiegłego stulecia.

Właśnie liczne przebudowy sprawiły, że nie można było objąć ochroną całego budynku.

Zdjęcia archiwalne pochodzą z miesięcznika Architektura nr 4, 1962 r.