Kilka godzin bez pośpiechu, rozmowa o tym, czego na co dzień nie zauważamy, i własnoręcznie zrobione lampiony. 17 października uczestniczki projektu „Kiedy zmieniasz kadr” spotkały się w Gospodarstwie Rolnym Ilona Złakowska w Józinku (gm. Bielsk). Tym razem pod hasłem „Odnajdź swoje światło”.
Projekt tworzą Iwona Sugajska i Joanna Białaszek. Chcą pokazać, że zobaczenie siebie w innym świetle, także na zdjęciach, może zapoczątkować zmianę w nas samych. Spotkanie w Józinku zaczęło się od rozmowy przy stole, a lampiony, które uczestniczki miały wykonać, od początku były czymś więcej, niż ozdobą.
– To ma być metafora naszych zasobów, naszej siły, którą mamy w sobie. Tylko czasami musimy ją sobie odsłonić, znaleźć – mówiła Iwona Sugajska, która poprowadziła rozmowę o wdzięczności.
Pozwoliły sobie na wiatr. Kobiece spotkanie w Józinku
Pierwsze pytanie dotyczyło codzienności: dlaczego, choć teoretycznie mamy dużo, wciąż skupiamy się na tym, czego nam brakuje? Odpowiedzi padały szybko i z humorem. Jedna z uczestniczek przyznała, że przed wyjściem na spotkanie przeglądała pełną szafę i i tak doszła do wniosku, że „coś by się przydało”. Inna mówiła, że w młodości marzyła o tym, by o sobie decydować: wychodzić i wracać, kiedy chce.
– Teraz mam to na co dzień. Czy to doceniam? Nie. Traktuję to jako normalność, a jest to coś, za co mogłabym być wdzięczna – zauważyła.
Dlaczego przestajemy zauważać dobre rzeczy?
Iwona Sugajska wyjaśniała, że za tym mechanizmem stoi zjawisko znane w psychologii jako adaptacja hedoniczna. Do dobrych rzeczy szybko się przyzwyczajamy i z czasem budzą w nas coraz mniej emocji. Pomogła obrazowa analogia.
– Wchodzimy do pomieszczenia, w którym coś przepięknie pachnie. Najpierw jesteśmy zachwycone. A za chwilę? Zapach nie znika, ale my już go nie czujemy. Tak samo jest z naszymi emocjami i wrażeniami – tłumaczyła.
Zaznaczała też, że ma to swoje ewolucyjne uzasadnienie: uwaga jest selektywna, a nasi przodkowie przetrwali dzięki temu, że skupiali się na zagrożeniach. Dziś ten sam mechanizm sprawia, że łatwiej dostrzegamy braki, niż to, co mamy. Odpowiedzią ma być praktykowanie wdzięczności – ale nie takiej, która każe udawać, że wszystko jest dobrze.
– Nie musimy być wdzięczne za wszystko. Wdzięczność ma nas nie ograniczać. Mamy dalej dążyć, rozwijać się i marzyć, bo bez marzeń co by to było? Chodzi o uważność na drobiazgi, które spotykają nas na co dzień – podkreślała.
Uczestniczki szybko podchwyciły temat. Jedna opowiadała, że zdarza jej się robić zdjęcie, kiedy rano ładnie pada światło. Inna mówiła o spokoju w domu, który zawsze był dla niej ważny.
– Mogę wieczorem położyć się na kanapie, włączyć serial i odpocząć. To jest dla mnie bardzo dużo – przyznała.
Uczyć się można w każdym wieku
Głos zabrała również Danuta Alabrudzińska, nauczycielka języków hiszpańskiego i angielskiego z Pracowni Językowej „Mowa i słowa”, która studiuje także psychologię. Zaczęła od pytania, co najbardziej wpływa na naszą samoocenę. Większość uczestniczek odpowiedziała, że wygląd.
– Okazuje się, że jest on dopiero na czwartym miejscu. Na pierwszym są nasze osiągnięcia, potem cechy wewnętrzne i umiejętności – wyjaśniała.
Opowiadała też o swoich słuchaczach, wśród których zdecydowanie więcej jest kobiet, niż mężczyzn. Jedną z jej uczennic jest 67-letnia kobieta, która zaczęła uczyć się hiszpańskiego, bo jej wnuk wychowuje się w Hiszpanii.
– Zrobiła ogromny postęp. Teraz może sama pójść z nim na plac zabaw i naprawdę się dogadują – mówiła. – Jest taki cytat, który bardzo lubię: ile znamy języków, tyloma osobami jesteśmy. Języki pozwalają zajrzeć do innej części siebie.
Rozmowa dotknęła również tego, co mówimy do siebie samych.
– Nasz mózg nie odróżnia dobrego od złego, tylko to, co powtarzalne. Jeśli ciągle mówimy, że sobie nie poradzimy, on to przyjmuje. Dlatego tak ważne jest, żebyśmy mówiły do siebie dobrze – zwróciła uwagę jedna z uczestniczek.
Czas dla siebie wśród lawendy. Wyjątkowe spotkanie kobiet pod Płockiem
To pokolenie zmienia zasady
Dużo miejsca zajęły wspomnienia o mamach i babciach. Uczestniczki mówiły o „zimnym chowie”, o tym, że kiedyś nie okazywało się uczuć, a inna kobieta była częściej postrzegana jako rywalka, niż przyjaciółka.
– Nasze pokolenie całkowicie zmienia ten światopogląd. Można się fajnie przyjaźnić, kobieca energia
Przejdź do podstrony z informacjami z koncernu ORLEN! jest ważna, można sobie powiedzieć coś miłego i razem spędzić czas – mówiła jedna z pań. Inna dodała, że dziś ze swoją mamą uczy się mówić „kocham cię”, czego w jej domu kiedyś nie było.
Właśnie dlatego – jak podkreśla Iwona Sugajska – razem z Joanną Białaszek organizuje takie spotkania.
– Gdybyśmy umawiały się tylko z koleżankami, zamykałybyśmy się w swoim gronie. A tu trzeba okazać trochę odwagi, wyjść ze strefy komfortu, otworzyć się na obce osoby. To ma później ogromną wartość – przekonywała.
Nie skupiajmy się na liczbach
Joanna Białaszek przyznała, że nie jest wolna od mechanizmu, o którym mówiła Iwona Sugajska. Przykładem są dla niej media
Kliknij w link, aby poznać ofertę! społecznościowe projektu.
– Bardzo chciałam tych followersów, żeby oglądali nasz profil „Kiedy zmieniasz kadr”. Myślałam: jak będziemy mieć tysiące obserwujących, to będę góry przenosić. A potem: dobra, jak jest tysiąc, to może dwa, może trzy. Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Trzeba to zbalansować i bardziej skupić się na jakości, niż na ilości – mówiła.
Wspominała też wyjazd do Hiszpanii, podczas którego uczestniczki wybrały się krętą, wąską drogą na wodospady i po drodze zabłądziły. Za kierownicą siedziała właśnie Joanna. Dla Agnieszki Stachurskiej, redaktor naczelnej PetroNews, która także była na tym wyjeździe, był to moment bardzo ważny.
– Na co dzień muszę być uporządkowana, jako szefowa spółki i stowarzyszenia. To daje mi spokój. Ale zapomniałam o radości z życia i dziewczyny w Hiszpanii mi to przypomniały. To, że wskoczyłam do lodowatego wodospadu i zanurzyłam głowę pod wodę, to jest ten aspekt szaleństwa, o którym zupełnie zapomniałam, a naprawdę mam go w sobie – przyznała.
„Kiedy zmieniasz kadr” – zmiana zaczyna się od zdjęcia [PODCAST]
Karteczka na dnie lampionu
Najważniejsza część warsztatów odbyła się przy stole pełnym słoików, sznurków, koralików i świeczek. Każda z uczestniczek wykonała swój lampion. Iwona Sugajska zaproponowała, by na dnie każdego z nich schować karteczkę z jednym słowem – tym, za co jest się wdzięcznym.
– Kiedy zapalicie go w domu, nawet w gorszym momencie, przypomnijcie sobie tę chwilę i pomyślcie o jednej rzeczy, za którą możecie być wdzięczne. Byłoby najbardziej wartościowe, gdybyście to wyniosły z naszego spotkania – mówiła.
Karteczki miały pozostać osobistą niespodzianką, na przykład do odkrycia w święta.
Złota godzina i ognisko
Gotowe lampiony stały się bohaterami sesji zdjęciowej i filmowej, zaplanowanej na tzw. złotą godzinę, gdy zachodzące słońce daje najcieplejsze światło. Spotkanie zakończyło się przy ognisku z pieczeniem kiełbasek – już bez programu, za to z rozmowami, które trwały jeszcze długo po zmroku.
Zdjęcia to w projekcie „Kiedy zmieniasz kadr” nie tylko pamiątka. Według organizatorek, to sposób na to, by kobieta zobaczyła siebie z innej perspektywy niż ta, do której przywykła na co dzień. Jak przekonywały uczestniczki, czasem wystarczy kilka godzin, kilka rozmów i jeden lampion, żeby zobaczyć, ile światła już w sobie mamy.









































