W Płocku modlili się mariawici z Polski i z Francji. „To duchowa stolica dla wszystkich wyznawców naszego Kościoła”

Ruch mariawicki powstał pod koniec XIX wieku, stawiając sobie za cel naśladowanie życia Marii – Mariae vitam imitantes. Jego założycielka, św. Maria Franciszka Kozłowska, w 1893 r. doznała w Płocku objawienia „Dzieła Wielkiego Miłosierdzia”, wskazującego na potrzebę odnowy moralnej ludzkości przez nieustającą adorację Przenajświętszego Sakramentu i wzywanie pomocy Matki Bożej.

W święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w czwartek w Płocku modlili się mariawici z Polski oraz z Francji. Z tej okazji uroczystą sumę koncelebrowaną odprawiono w tamtejszej Świątyni Miłosierdzia i Miłości. W tym roku przypada 110. rocznica jej konsekracji.

Uroczystej sumie koncelebrowanej w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przewodniczył w czwartek Biskup Naczelny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP Jarosław Maria Jan Opala. W kazaniu przypomniał, że od ponad stu lat, przy okazji maryjnych obchodów, Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku gromadzi mariawickich pielgrzymów z całego kraju, a także zagranicy.

Reklama

„Miejsce to jest duchową stolicą dla wszystkich wyznawców naszego Kościoła. Jest także nieocenionym świadectwem naszej tożsamości religijnej i pomnikiem naszej wspólnej historii” – zaznaczył bp Opala. Podkreślił, że płocka świątynia od dnia jej konsekracji – właśnie 15 sierpnia 1914 r. – świadczy „o wielkiej i nieprzebranej miłości Boga do człowieka”, miłości objawionej założycielce mariawityzmu św. Marii Franciszce Kozłowskiej.

Biskup Naczelny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP zwrócił uwagę, że Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku jest obecnie uznawana „za jedną z najcenniejszych budowli, przykładów sakralnej architektury polskiej i europejskiej”.

„Dzisiaj, my wszyscy obecni tutaj musimy pamiętać, że trwanie tego miejsca zależne jest od wierności sprawie, do której zostaliśmy powołani, od błagania Boga o miłosierdzie dla świata” – dodał. Apelował przy tym do wiernych o duchowe i modlitewne zaangażowanie, odwiedzanie świątyni oraz stałe dbanie o jej stan.

Nawiązując do święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, bp Opala przypomniał, że zgodnie z „Dziełem Wielkiego Miłosierdzia”, odnowienie świata „jest w ręku Maryi”, która dla wszystkich wyznawców mariawityzmu stanowi przykład całkowitego zaufania Bogu.

„Mimo wszystkich trudności, Maryja nigdy nie straciła wiary, ani nie przestała ufać bożemu planowi, nigdy nie odwróciła się od dzieła, do którego została powołana” – podkreślił.

W kazaniu Biskup Naczelny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP wspomniał również o przypadającym 15 sierpnia święcie Wojska Polskiego.

„Dlatego nasze modlitwy powinniśmy kierować też za tych, którzy oddali swoje życie za naszą wolność, a także za tych, którzy wciąż z wielkim oddaniem służą naszej ojczyźnie, szczególnie w czasie wielkich niepokojów politycznych, w Europie i na świecie” – zaznaczył. Po czym dodał: „prośmy Boga o pokój dla nas, dla naszych rodzin i dla całego świata”.

Na czwartkowe uroczystości w płockiej Świątyni Miłosierdzia i Miłości zaproszeni zostali m.in. przedstawiciele Prowincji Francuskiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, w tym jej biskup koadiutor Tomasz Maria Daniel Mames z Paryża oraz biskup nowej mariawickiej diecezji we Francji – diecezji normandzkiej, powołanej w lutym tego roku, Roland Fleury, wcześniej zwierzchnik niezależnej wspólnoty starokatolickiej Kościoła Sainte-Marie w Mont-Saint-Aignan.

Kościół Starokatolicki Mariawitów wyodrębnił się z Kościoła rzymskokatolickiego w 1906 r., gdy Stolica Apostolska odmówiła legalizacji mariawickich zgromadzeń modlitewnych i ekskomunikowała Marię Franciszkę Kozłowską (1862-1921). Obecnie w Polsce liczy on około 25 tys. wiernych, natomiast we Francji ok. 20 tys., głównie w Paryżu. Siedzibą władz tego Kościoła, który należy m.in. do Światowej Rady Kościołów, Konferencji Kościołów Europejskich i Polskiej Rady Ekumenicznej, jest Płock.

Właśnie w Płocku znajduje się Świątynia Miłosierdzia i Miłości, która wraz z zabudowaniami klasztornymi, została wzniesiona w latach 1911-1914 w stylu neogotyku angielskiego. Fundusze na budowę pochodziły z ofiar kapłanów i sióstr zakonnych oraz wiernych. Od konsekracji świątyni, co roku każdego 15 sierpnia – dla upamiętnienia tego wydarzenia i w ramach obchodów Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – przybywają tam rzesze pielgrzymów ze wszystkich parafii mariawickich.(PAP)

mb/ jann/