Remont Klasztoru Mariawitów będzie kontynuowany. Pomogli wierni

Klasztor ze Świątynią Miłosierdzia i Miłości został wybudowany w latach 1911-1914 w stylu neogotyku angielskiego w Płocku, który jest siedzibą władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Było to możliwe dzięki funduszom zebranym wśród mariawickich duchownych oraz wiernych. Od kilku lat trwają tam prace remontowe, które prowadzone są z pozyskiwanych sukcesywnie środków na ten cel.

Kościół Starokatolicki Mariawitów, dzięki pozyskanym funduszom, w tym od Mazowieckiego Konserwatora Zabytków, będzie kontynuował remont zabudowań klasztornych ze Świątynią Miłosierdzi i Miłości w Płocku. Wkrótce ruszą prace związane z odnowieniem elewacji części zabytkowego obiektu.

Jak powiedział w piątek PAP rzecznik Kościoła Starokatolickiego Mariawitów kapłan Grzegorz Maria Dominik Miller, dzięki dofinansowaniu od Mazowieckiego Konserwatora Zabytków, a także z Urzędu Miasta Płocka oraz z Funduszu Kościelnego, możliwe będzie w najbliższym czasie kontynuowanie remontu elewacji w części klasztoru oraz opracowanie ekspertyz niezbędnych do odnowienia kopuły Świątyni Miłosierdzia i Miłości.

Reklama

„Prace związane z odnowieniem elewacji w części środkowej klasztoru od ogrodu, a także obejmujące kompleksowy remont znajdujących się tam schodów, powinny rozpocząć się w połowie czerwca. Zakładamy, że potrwają one do jesieni” – powiedział PAP Miller. Dodał, że łączny koszt planowanego przedsięwzięcia to ponad 600 tys. zł, przy czym mniej więcej połowa tej kwoty pochodziła będzie ze wsparcia Mazowieckiego Konserwatora Zabytków.

Rzecznik Kościoła Starokatolickiego Mariawitów zaznaczył, że Mazowiecki Konserwator Zabytków dodatkowo pozytywnie zaopiniował 150 tys. zł dofinansowania na wykonanie ekspertyz wymaganych przed planowanym w dalszej perspektywie remontem kopuły Świątyni Miłosierdzia i Miłości, co stanowi ponad połowę koniecznych w tym zakresie środków.

„Przewidujemy, że w przypadku kopuły ekspertyzy zostaną wykonane w tym roku. Następnie konieczne będzie opracowanie projektu architektonicznego, a wcześniej pozyskanie na ten cel kolejnych funduszy. Dopiero potem możliwe będzie przeprowadzenie remontu, czyli prawdopodobnie za dwa lata” – wyjaśnił Miller.

Przypomniał, że wcześniej, w ramach prac remontowych, wymieniono m.in. pokrycie dachu Świątyni Miłosierdzia i Miłości, jak również w części zabudowań klasztornych, dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, natomiast przy wsparciu Urzędu Miasta Płocka wymieniono część okien w środkowej części klasztoru, gdzie znajduje się weranda, kapitularz, biblioteka i celka założycielki mariawityzmu św. Marii Franciszki Kozłowskiej (1862-1921).

Rzecznik Kościoła Starokatolickiego Mariawitów podkreślił, że w realizowany sukcesywnie remont klasztoru ze Świątynią Miłosierdzia i Miłości od lat włączają się wierni, przekazujący ofiary, a także uczestniczący bezpośrednio w samych pracach.

„Wierni z różnych parafii pomagali choćby przy wymianie okien. Myślę, że dzięki ich zaangażowaniu i umiejętnościom, uda się również wykonać część najbliższych prac, związanych z odnowieniem elewacji” – powiedział.

Jak zaznaczył Miller, cały czas, poprzez specjalne konto, prowadzona jest zbiórka funduszy na prace remontowe, których planowany zakres za trzy do czterech lat ma objąć przeciwległą do położnej od ogrodu część zabudowań klasztornych oraz Świątyni Miłosierdzia i Miłości.

Plany najbliższych przedsięwzięć remontowych oraz informacje o pozyskanych na te cele funduszy były częścią obrad trwającego synodu Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, który na drugim posiedzeniu zebrał się w Płocku pod koniec kwietnia – kolejna jego sesja planowana jest tam na listopad.

Ruch mariawicki powstał pod koniec XIX wieku, stawiając sobie za cel naśladowanie życia Marii – Mariae vitam imitantes. Jego założycielka, św. Maria Franciszka Kozłowska, w 1893 r. w doznała w Płocku objawienia „Dzieła Wielkiego Miłosierdzia”, wskazującego na potrzebę odnowy moralnej ludzkości przez nieustającą adorację Przenajświętszego Sakramentu oraz wzywanie pomocy Matki Bożej.

Kościół Starokatolicki Mariawitów wyodrębnił się z Kościoła Rzymskokatolickiego w 1906 r., gdy Stolica Apostolska odmówiła legalizacji mariawickich zgromadzeń modlitewnych i ekskomunikowała Marię Franciszkę Kozłowską. Obecnie w Polsce liczy on około 25 tys. wiernych, natomiast we Francji – około 20 tys., głównie w Paryżu.

W lutym 2024 r. Kapituła Generalna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów podjęła decyzję o przyjęciu duchownych i wiernych niezależnej wspólnoty starokatolickiej Kościoła Sainte-Marie w Mont-Saint-Aignan z Francji. Jednocześnie postanowiono zorganizować w Prowincji Francuskiej nową diecezję – normandzką. Jej biskupem został Roland Fleury, zwierzchnik Kościoła Sainte-Marie w Mont-Saint-Aignan.

Kościół Starokatolicki Mariawitów należy m.in. do Światowej Rady Kościołów, Konferencji Kościołów Europejskich i Polskiej Rady Ekumenicznej.

Do Płocka każdego roku, 15 sierpnia, dla upamiętnienia konsekracji Świątyni Miłosierdzia i Miłości oraz w ramach uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, przybywają rzesze wiernych ze wszystkich parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, również z Francji. W krypcie tej bazyliki znajduje się grób św. Marii Franciszki Kozłowskiej. (PAP)

mb/ aszw/