ORLEN z certyfikatem dla biokomponentów. Co to oznacza dla płockiej rafinerii?

Uzyskany certyfikat KZR INiG dotyczy procesu współuwodornienia biosurowców. Technologia pozwala na jednoczesne przetwarzanie surowców odnawialnych i tradycyjnych surowców naftowych w funkcjonujących już instalacjach rafineryjnych. W efekcie powstają biokomponenty wykorzystywane w paliwach.

Reklama

Istotne jest również to, że Krajowy System Zrównoważonego Rozwoju INiG jest uznawany przez Komisję Europejską. Certyfikacja obejmuje zarówno pochodzenie wykorzystywanych surowców odnawialnych, jak i przebieg procesu produkcyjnego. Dzięki uzyskanemu dokumentowi wytwarzane w Płocku biokomponenty mogą być uwzględniane przy realizacji unijnych celów dotyczących wykorzystania energii odnawialnej w transporcie.

Do 100 tys. ton biosurowców rocznie

Obecnie w procesie prowadzonym przez ORLEN udział biosurowców może wynosić do 3,5 proc. W skali roku przekłada się to na możliwość przetworzenia około 100 tys. ton surowców odnawialnych. W płockiej rafinerii mogą być wykorzystywane m.in. oleje roślinne, w tym olej rzepakowy, a także zużyte oleje posmażalnicze. Koncern zamierza rozszerzyć katalog certyfikowanych surowców. W planach znalazły się m.in. oleje pozyskiwane z lnianki siewnej i gorczycy.

– Certyfikat KZR INiG potwierdza, że ORLEN jest gotowy do dalszego rozwoju produkcji biokomponentów z biosurowców. Wykorzystując istniejące instalacje rafineryjne, możemy zwiększać udział odnawialnych komponentów w paliwach. To ważny element transformacji energetycznej oraz budowy krajowego zaplecza surowcowego dla sektora biopaliw – podkreśla Grzegorz Jóźwiak, Dyrektor Wykonawczy ds. Biopaliw i Wodoru ORLEN.

Większe możliwości płockiej rafinerii

Kolejnym krokiem ma być zwiększenie ilości biosurowców wykorzystywanych podczas produkcji. W lipcu 2026 roku w Płocku przeprowadzono testy, podczas których udział oleju roślinnego we współuwodornieniu podniesiono z 3,5 do 5 proc. Według spółki, wyniki prób potwierdziły możliwość rozwijania technologii w tym kierunku. Konieczne będzie jednak przeprowadzenie odpowiednich modernizacji instalacji. Po ich wykonaniu możliwości płockiej rafinerii mają wzrosnąć do około 150 tys. ton biosurowców rocznie.

Zaletą współuwodornienia jest możliwość wykorzystania funkcjonującej infrastruktury. Zwiększanie udziału komponentów odnawialnych nie wymaga w tym przypadku budowy od podstaw oddzielnych instalacji przeznaczonych wyłącznie do tego procesu.

Biopaliwa także z polskich surowców

Rozwój technologii w Płocku jest powiązany z realizowanym przez ORLEN programem „Bioplony dla Biopaliw”. Jego założeniem jest zwiększenie wykorzystania krajowych surowców przy produkcji biopaliw. Projekt prowadzony jest we współpracy ze środowiskiem naukowym oraz sektorem rolniczym.

Koncern zakłada, że połączenie własnych możliwości produkcyjnych z rozwijaniem krajowej bazy surowcowej pozwoli stopniowo zwiększać udział odnawialnych składników w paliwach. Ma to również ograniczać zależność od surowców sprowadzanych z zagranicy.

Dla sektora rolnego rozwój biopaliw może z kolei oznaczać dodatkowe możliwości zagospodarowania produkcji, szczególnie w przypadku roślin oleistych. ORLEN wskazuje, że rozwój współuwodornienia i krajowego zaplecza surowcowego ma jednocześnie wspierać transformację paliwową oraz wzmacniać bezpieczeństwo surowcowe Polski.