Można już składać wnioski o świadczenie dla osób niezdolnych do samodzielnej egzstencji

Można już składać wnioski o świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. ZUS udostępnił stosowny formularz (ESUN), ale wniosek można sporządzić w dowolnej formie. Urzędnicy zachęcają jednak do korzystania właśnie z tej wersji, bo daje ona pewność zamieszczenia kompletu potrzebnych informacji.

Reklama

Dokument może złożyć osoba uprawniona, a więc osoba, która ubiega się o to świadczenie, ale w jej imieniu może zrobić to także przedstawiciel ustawowy lub pełnomocnik.

Wniosek o świadczenie trzeba będzie zgłosić w tzw. organie właściwym, czyli tam, gdzie dana osoba jest uprawniona do świadczenia emerytalno-rentowego. Osoby uprawnione do świadczeń w ZUS składają formularz w oddziale ZUS właściwym ze względu na miejsce zamieszkania albo w najbliższej placówce.

Podobnie jest z osobami, które nie pobierają jeszcze żadnych świadczeń emerytalno-rentowych, oraz tymi pobierającymi je w innym organie, ale którym to ZUS wypłaca dodatek pielęgnacyjny.

Ustawa wchodzi w życie 1 października i dopiero wtedy ZUS może rozpocząć rozpatrywanie wniosków. Zakład przygotowuje się do wydawania decyzji w tych sprawach. Pracownicy ZUS już teraz służą pomocą wszystkim klientom, którzy potrzebują zasięgnięcia dodatkowych informacji w sprawie nowego świadczenia.

Orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji

Świadczenie będzie przysługiwać osobom pełnoletnim mieszkającym legalnie na terenie Polski, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji. Ważne jest jednak to, żeby niezdolność ta została stwierdzona przez lekarza orzecznika.

Jeśli więc dana osoba nie ma takiego orzeczenia, to powinna dołączyć do wniosku zaświadczenie o stanie zdrowia od swojego lekarza wraz z dokumentacją medyczną, która może mieć znaczenie dla sprawy. Lekarz orzecznik wyda wtedy orzeczenie na podstawie załączonej dokumentacji lub dodatkowo zbada wnioskującego.

Jeśli ktoś dysponuje natomiast wspomnianym orzeczeniem, to spełnia już wymaganie. Dodatkowo, jeżeli jest ono w posiadaniu ZUS, to nie trzeba go już przedkładać.

Dokumenty potwierdzające niezdolność do samodzielnej egzystencji:

• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji,
• orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji,
• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji,
• orzeczenie o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji,
• orzeczenia zaliczające wnioskodawcę do I grupy inwalidów, ale tylko wydane przez komisję lekarską do
• spraw inwalidztwa i zatrudnienia przed 1 września 1997 r., które nadal zachowały swoją ważność (nie upłynął okres, na jaki została orzeczona I grupa inwalidzka).

Kryterium finansowe

Niezwykle ważne jest także kryterium finansowe. Chodzi o sumę świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych, które obecnie pobiera dana osoba.

– Jeżeli suma nie przekroczy 1100 zł brutto, to świadczenie uzupełniające wyniesie 500 zł, czyli maksymalną wysokość. Natomiast w sytuacji, w której przekroczy 1100 zł, ale nie osiągnie 1600 zł, będzie odpowiednio niższe (złotówka za złotówkę). Aby w ogóle przyznać świadczenie, suma nie może być wyższa niż 1600 zł – tłumaczy Piotr Olewiński Regionalny Rzecznik Prasowy ZUS województwa mazowieckiego.

Do kwoty limitu wliczane są przede wszystkim świadczenia emerytalno-rentowe wypłacane przez ZUS, KRUS i inne organy emerytalno-rentowe. Do tej grupy zaliczają się również świadczenia z pomocy społecznej o charakterze innym niż jednorazowe, np. zasiłki stałe. Będą też uwzględniane świadczenia wypłacane przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno-rentowych.

Do sumy świadczeń nie wlicza się jednak np. kwoty renty rodzinnej przyznanej dziecku, które stało się całkowicie niezdolne do pracy przed ukończeniem 16. roku życia lub w czasie nauki w szkole przed ukończeniem 25. roku życia. Nie zaliczają się do nich również świadczenia o charakterze jednorazowym, np. jednorazowy zasiłek z pomocy społecznej czy zasiłek pogrzebowy, a także dodatki i świadczenia wypłacane razem ze świadczeniami (np. emeryturą lub rentą) na podstawie przepisów szczególnych, np. dodatek i zasiłek pielęgnacyjny, dodatek dla sieroty zupełnej, dodatek kombatancki czy ryczałt energetyczny.

Świadczenie będzie wypłacane co miesiąc aż do momentu ustania okoliczności będących podstawą przyznania tego świadczenia (np. utrata ważności orzeczenia, przekroczenie limitu finansowego).