Molo na Wiśle zyska nazwę. To decyzja radnych

Decyzję o nazwaniu płockiego mola, biegnącego przy bulwarach nad Wisłą, imieniem Tony’ego Halika (1921 – 1998) płoccy radni podjęli większością głosów podczas czwartkowych obrad – za przyjęciem uchwały w tej sprawie głosowało 16 radnych, przeciw było 8, jedna osoba nie oddała głosu.

Molo na Wiśle w Płocku (Mazowieckie) będzie nosiło imię Tony’ego Halika, podróżnika, autora filmów podróżniczych, dziennikarza i pisarza – tak zdecydowała Rada Miasta. Jak podkreślono w uzasadnieniu uchwały w tej sprawie, to z Płocka Tony Halik w wieku 14 lat wyruszył w swą pierwszą wyprawę.

W uzasadnieniu uchwały przypomniano, że propozycja uhonorowania Tony’ego Halika była wielokrotnie omawiana w trakcie prac zespołu ds. nazewnictwa samorządu Płocka, miasta, gdzie przyszły podróżnik, żeglarz, autor filmów podróżniczych, dziennikarz, fotograf i pisarz, uczęszczał do dwóch szkół, w tym do najstarszej w Polsce, istniejącej nieprzerwanie od 1180 r. – obecnie Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka Stanisława Małachowskiego.

Reklama

„To z Płocka wyruszył w swoją pierwszą wyprawę” – podkreślono w uzasadnieniu uchwały, przypominając, że w wieku 14 lat Tony Halik właśnie w tym mieście „wsiadł na tratwę na Wiśle i dopłynął nią aż do Gdańska, skąd zawróciła go i oddała w ręce rodziców Straż Graniczna”.

Jak wspomniano, Tony Halik – właściwie Mieczysław Sędzimir Antoni Halik – był też uczniem ówczesnego gimnazjum, a obecnie Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły. Podkreślono też, że w czasie II wojny światowej był żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, a od lat 50. XX wieku pracował jako korespondent NBC, sieci telewizyjnej w USA.

Wraz żoną, Elżbietą Dzikowską, przez ponad 20 lat Tony Halik prowadził w TVP – do 1998 r. programy podróżnicze, w tym „Tam, gdzie pieprz rośnie” czy „Pieprz i wanilia”. Zrealizował w sumie około 400 filmów dokumentalnych. Jest też autorem kilkunastu książek i wielu artykułów o tematyce podróżniczej.

Apelując o przyjęcie uchwały, radna KO Daria Domosławska podkreśliła, że Tony Halik spełniając marzenia, „żył dla innych” i „otwierał okna na świat”. Przypomniała, że od 20 lat przy Płockim Ośrodku Kultury i Sztuki działa Klub „Podróże” im. Tony’ego Halika, który co miesiąc organizuje otwarte spotkania tematyczne.

Domosławska cytowała też odnalezione w płockim Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka Stanisława Małachowskiego zapisy kolegów Tony’ego Halika, którzy z lat szkolnych wspominali go tak: „Był niezwykły, wrażliwy i ruchliwy, jak diabeł. Trudno go było zatrzymać w jednym miejscu. Stale siedział nad atlasem, nad mapami. Przy pomocy czerwonych nitek i szpilek wyznaczał sobie trasy przyszłych podróży”.

Głosowanie radnych poprzedziła dyskusja na temat zasadności rozpatrywanego projektu.

Przewodniczący klubu radnych PiS Szymon Stachowiak zaproponował, aby płockie molo nosiło imię pochodzącego z Płocka wioślarza Grzegorza Stellaka (1951 – 2023), wicemistrza świata z 1975 r. i brązowego medalisty igrzysk olimpijskich w Moskwie w 1980 r. Argumentował, że Tony Halik nie wniósł faktycznych zasług dla miasta, a dla jego pokolenia jest postacią całkowicie anonimową. Wspomniał również – jak się wyraził – „o epizodzie” Tony’ego Halika w Wehrmachcie.

Na te słowa zareagował prezydent Płocka Andrzej Nowakowski (KO). Zwracając się do szefa klubu radnych PiS powiedział, że stosując manipulację, zapomniał on dodać, iż Tony Halik został siłą wcielony do Wehrmachtu, zdezerterował, a następnie służył w polskich siłach zbrojnych. Nowakowski podkreślił też, że Tony Halik jest „wyjątkową postacią związaną z Płockiem”, skąd wyruszył w świat, a obie szkoły, do których uczęszczał w tym mieście, są z tego dumne.

Stachowiak złożył wniosek o zdjęcie z porządku czwartkowych obrad płockich radnych punktu, dotyczącego nadania molu imienia Tony’ego Halika. W głosowaniu wniosek ten nie uzyskał większości – przeciw było 14 radnych, za głosowało 8, wstrzymała się jedna radna, dwóch radnych nie oddało głosu.

Molo na Wiśle w Płocku, które będzie nosić imię Tony’ego Halika, wybudowano w latach 2010-2011 za 17 mln zł. Wychodząc w nurtu rzeki, biegnie ono niemal równolegle do nadrzecznego bulwaru na długości ponad 350 metrów. Rozpoczyna się pomostem, a kończy tarasem widokowym wokół kawiarni. Obecnie to miejsce często wybierane do spacerów przez mieszkańców miasta oraz turystów. (PAP)

mb/ aszw/