Ćwierć wieku akcji „Ratujmy Płockie Powązki” [ZDJĘCIA]

Już po raz 25. w Płocku odbywała się akcja „Ratujmy Płockie Powązki” organizowana przez Stowarzyszenie „Starówka Płocka”. Tegorocznym celem akcji jest odnowienie zabytkowych nagrobków Geni Majdeckiej i Marii Gutkowskiej.

Przez dwa dni – 1 i 2 listopada – w Płocku odbywała się 25. edycja kwesty „Ratujmy Płockie Powązki”, organizowana przez Stowarzyszenie „Starówka Płocka”. Wolontariusze, których można było spotkać przy trzech cmentarzach: dwóch w Al. Kobylińskiego oraz przy ul. Norbertańskiej, wspierali tym samym odnowienie zabytkowych nagrobków Geni Majdeckiej i Marii Gutkowskiej. Tradycyjnie już, wśród kwestujących znaleźli się społecznicy, harcerze, nauczyciele, ludzie kultury i biznesu, aktorzy, dziennikarze, samorządowcy czy politycy. Ponownie nie zabrakło też przedstawicieli redakcji PetroNews.

 

1 of 21

- +

Reklama

REKLAMA

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

21.

Jak podkreślają organizatorzy akcji, jej celem jest nie tylko ratowanie zabytkowych nagrobków na płockich nekropoliach, ale i ocalenie pamięci o płocczanach znanych i mniej znanych, którzy spoczywają na cmentarzach. Często ich historia jest wzruszająca, jak tegorocznej bohaterki – Geni Majdeckiej, która zmarła w 1917 roku, w wieku zaledwie 16 lat. Była wzorową uczennicą, uczynną koleżanką i harcerką.

Reklama

„Dzielna druhna Genia po uzyskaniu matury natychmiast z zapałem oddała swe młode siły pracy w kuchni dla dożywiania biednych dzieci. W trzecim miesiącu tej ciężkiej pracy podległa epidemii krwawej dezynterii. Pomimo usilnej pomocy lekarskiej po czterech dniach śmiertelnych zmagań przestało bić to mężne harcerskie serce. (…) Płock cały wyległ na Jej pogrzeb. A gdy wzruszony bardzo prefekt szkolny, ks. Okólski, na cmentarzu łzami i płomienną mową żegnał swą byłą uczennicę, rzewny acz nieukrywany płacz tłumu żałobnych słuchaczy świadczył, jak ludność m. Płocka rozumiała kogo traci w tej młodej harcerce” – pisało w 1938 r. „Życie Mazowsza”.

Obecnie Genia Majdecka jest patronką Stanicy Harcerskiej przy ul. Krótkiej, a to dlatego, że w 1921 roku „Siedmioklasowa Szkoła Średnia Żeńska” w Płocku, której założycielem i wieloletnim dyrektorem był Aleksander Majdecki, ojciec śp. Geni, przekazała swoją posiadłość w darowiźnie Związkowi Harcerstwa Polskiego.

Drugi z nagrobków, który wymaga renowacji, należy do Marii Gutkowskiej – nauczycielki oraz działaczki społecznej i oświatowej. To właśnie ona, razem z Julią Linde, założyła w 1881 r. 4-klasową szkołę żeńską, jedną z najbardziej ekskluzywnych na Mazowszu. W 1900 r. powołała natomiast do życia własną szkołę, która początkowo liczyła 2 klasy, a od 1907 r. było to 7-klasowe Gimnazjum Żeńskie im. Adama Mickiewicza. Maria Gutkowska była mocno zaangażowana w życie społeczne Płocka, zwłaszcza podczas I wojny światowej. Była członkinią Zarządu Parafialnego Związku Katolickiego, Zarządu Oddziału Płockiego Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich. Brała też udział w pracach Zarządu Spółdzielni „Zgoda” i Płockiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. W 1916 r. na bazie jej szkoły powstało II Gimnazjum Żeńskie. Sama otworzyła pensjonat, a rok później przyczyniła się do powstania schroniska dla nauczycielek. Zmarła w 1933 r.

Przypomnijmy, że pierwsza kwesta „Ratujmy Płockie Powązki” odbyła się w 2000 r., a zebrano wówczas 16.787,55 zł. Ubiegłoroczna kwesta była rekordowa, przynosząc kwotę 66.210,46 zł. Dzięki tej kwocie odnowiono klasycystyczną katakumbę, w której spoczywają Jan i Maria, rodzice Karola Popielawskiego – ostatniego przedwojennego właściciela Hotelu Warszawskiego i obecnego pałacu ślubów (przy ul. Kolegialnej) oraz jego żona Stefania. Ciała Karola Popielawskiego tu nie ma, gdyż zmarł on w 1940 r. w obozie w Mauthausen Gusen. Pieniędzy wystarczyło też na odnowienie mogiły Tadeusza Gintera, który zorganizował w Płocku Miejską Zawodową Straż Pożarną i nagrobka Władysława Chmielewskiego, zmarłego w wieku 28 lat porucznika batalionu strzelców.

Łącznie od początku akcji odnowiono już 55 nagrobków – od płyty epitafijnej Pauliny Wilewskiej do kaplicy grobowej Ludwiki i Adama Dąbrowskich, Panteonu Żołnierzy Wyklętych czy zupełnie nowego nagrobka, w którym pochowano siostrę gen. Władysława Sikorskiego, Eugenię Dąbrowską.