Zoobacz w Płocku: Lori mały

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Maleńki mieszkaniec płockiego ZOO o wyjątkowo dużych oczach jest w naszym mieście już od roku. Jeśli chcecie popatrzeć w jego rozczulające spojrzenie zajrzyjcie koniecznie do Pawilonu Tamaryn i Marmozet. Kolejne zwierzę na naszej trasie po ogrodzie zoologicznym to lori. 

Lori mały należy do rodziny lorisowatych. Zasięg występowania obejmuje wilgotne lasy deszczowe południowo-wschodniej Azji (Wietnam, Laos, Kambodża, Chiny ). Lori prowadzi nocny tryb życia, natomiast dzień przesypia zwinięty w kłębek wśród lian i epifitów. Żyje w stadach złożonych z jednego samca i kilku samic. Samce znaczą swoje terytorium moczem i dzielnie bronią swojego haremu.

Lori mały ma długość ciała w przedziale od 15 do 25 cm i waży maksymalnie ok. 1 kg. Sierść ma barwę szarobrązową lub brązowo rudą. Cechą charakterystyczną są duże okrągłe oczy umieszczone z przodu głowy. Zapewniają one zwierzęciu zdolność bardzo dobrego widzenia o zmierzchu i w nocy. Poza wzrokiem lori mały ma dobrze rozwinięty zmysł węchu. Wilgotny wrażliwy nos, znajduje owady, ocenia jakość wyciekających z drzew soków i części roślin.

Ciekawostka

Cechą lori jest przeciwstawne położenie kciuka względem pozostałych palców, dzięki czemu dłoń jest chwytna. Palce zakończone są paznokciami z wyjątkiem drugiego palca kończyny miednicznej, który zakończony jest pazurem. Jest gatunkiem nadrzewnym i rzadko można je spotkać na ziemi. Wspinanie po drzewach ułatwia dodatkowo duża ruchomość stawu biodrowego. Lori porusza się bardzo wolno. Przesuwając się powoli po gałęziach pozostaje prawie niezauważalny dla wrogów, poza tym jest to jeden ze sposobów maskowania się.

Gatunek ten ma małe tempo reprodukcji. Po ciąży trwającej 190 dni, samica rodzi 1-2 młode, które karmi do 9. miesiąca. Młode po urodzeniu są w pełni rozwinięte, pokryte futrem. Maluchy „parkowane” są na cienkiej gałęzi od pierwszego dnia życia. Przez pierwsze dni wydają też delikatne odgłosy. Samice dojrzałość płciową osiągają w ok. 9. miesiąca życia, samce między 17. a 20. miesiącem.

Lori małe posiadają specjalny gruczoł na wewnętrznej stronie łokcia, którego wydzielina wymieszana ze śliną zwierzęcia może powodować silne uczulenie, łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Zatem obsługa lori w ogrodzie zoologicznym wymaga dużej ostrożności.

Zagrożeniem dla lori w środowisku naturalnym jest przede wszystkim człowiek, głównie poprzez wycinkę lasu, ale także przez ich odłów (części ciała używane w medycynie naturalnej, maskotki w domowych hodowlach).

W pomieszczeniu dla lori w płockim ZOO stosuje się zmieniony cykl dobowy (podczas wizyty w pawilonie łatwo zauważyć, że w jednym pomieszczeniu jest ciemno). Zmieniana jest też długość dnia w ciągu roku. Różnica między najdłuższym a najkrótszym dniem w roku wynosi 2 godziny. Bardzo ważne jest też wyposażenie klatki. Lori poruszają się jak leniwce (czasem normalnie, czasem głową w dół) i o żadnych skokach nie ma mowy. W razie potrzeby potrafią biegać i to całkiem szybko. W związku z tym, w klatce musi być dużo gałęzi połączonych ze sobą, najlepiej o średnicy od 1 do 2 cm.

Podziel się:

Zostaw Komentarz

Ostatnie Informacje

Więcej Nowych Informacji